I SA/Lu 18/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca),, WSA Halina Chitrosz, Protokolant Stażysta Bartłomiej Pastucha, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi H. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2008 r. I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. 1. Zaskarżoną decyzją Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa /Dyrektor ARiMR/, po rozpatrzeniu odwołania H.K., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego / Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1017 ze zm. – k.p.a. / utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] w sprawie płatności ONW na rok 2008 / odmowa przyznania płatności ONW na rok 2008 z sankcjami /. Dyrektor ARiMR uzasadniał, że w dniu 12 maja 2008 r. H. K. wniosła o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania / ONW / na rok 2007, w którym zadeklarowała działki rolne o łącznej powierzchni 3,51 ha. W rezultacie kontroli kompletności i kontroli administracyjnej stwierdzono, że wniosek na tożsamą działkę złożyła I. S.. H. K. złożyła oświadczenie, że użytkuje 1,22 ha działki [...3]. Pełnomocnik I. S. oświadczył, że na działce [...3] znajduje się łąka o powierzchni 1,22 ha, która jest co roku koszona, a siano zbierane. W dniu 22 stycznia 2009 r. przed organem pierwszej instancji przeprowadzono rozprawę dotyczącą ustalenia faktycznego użytkownika spornej działki w roku 2007 i 2008. Przesłuchano świadków: - M.K., który zeznał, że na północno-wschodniej części działki [...1] znajduje się trwały użytek zielony użytkowany przez I. S.; - K. S., który zeznał, że na północno-wschodniej części działki [...1] znajduje się łąka trwała o powierzchni 1,22 ha oraz że działka została wykarczowana w roku 2004 przez A. S., D. S., P. S., K.S.; - T. K., który zeznał, że na północno-wschodniej części działki [...1] w roku 2004 założona została plantacja orzecha i przez lata 2004, 2005, 2006, 2007 oraz 2008 "deklarowana była na niej uprawa leszczyny". W dniu 26 czerwca 2009 r. przeprowadzono kontrolę na miejscu, podczas której dokonano pomiarów działki [...1] oraz oceny położonych na niej działek rolnych. Stwierdzono, że: działka 1 to 0,36 ha /łąka/; działka 2 to 0,76 ha /łąka/; działka 3 to 1,14 ha /łąka/; działka 6 to 0,36 ha /las/; działki 1,2,3 oraz 6 stanowią po podziale działki [...4] i [...5]; działka 4 to 1,6 ha /nie stwierdzono tu leszczyny ani pniaków po leszczynie/; działka 5 to 0,21 ha /las/; działki 4 i 5 stanowią po podziale działki [...3]; działka 7 to 1,26 ha /las/; działka 7 stanowi po podziale działki nr [...1] . W dniu 8 lipca 2009 r. przez organ pierwszej instancji zostało wysłane wezwanie I. S. w celu przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków w dniu 23 lipca 2009 r. W dniu 10 lipca o tym fakcie została poinformowana wnioskodawczyni. I. S. nie stawiła się na wezwanie. H. K. w dniu 23 lipca 2009 r. wniosła o przesłuchanie świadka J.K. oraz zakwestionowała wyniki kontroli na miejscu z dnia 26 czerwca 2009 r. W piśmie z 27 lipca 2009 r. /data wpływu do organu/ I. S. wniosła o przeprowadzenie dowodu z akt postępowania prowadzonego przez Sąd Rejonowy Wydział I Cywilny w sprawie [...]. Z uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia 6 maja 2009 r. wynika, że H. K., I. S. oraz D. K. "nabyły sporną nieruchomość na skutek umowy darowizny z dnia 15 września 1994 r. w umowie tej dokonano podziału nieruchomości będącej działką nr [...1] do korzystania w ten sposób że D. K. otrzymała do użytkowania połowę tej działki od strony południowej, zaś H. K. i I. S. połowę działki od strony północnej. Początkowo północna część tej działki nie była użytkowana, zaś w 2004 r. I. S. zaczęła użytkować północno-wschodnią część tej nieruchomości, oznaczoną jako /.../ [...3] /.../. Zostały wówczas usunięte zakrzaczenia na tej części nieruchomości i jest ona użytkowana jako łąka./.../Sąd nie dał wiary twierdzeniom wnioskodawczyni, że użytkowała ona północno- wschodnią część nieruchomości odejmującą działkę nr [...2]. Zebrane dowody przeczą temu twierdzeniu, zaś sama wnioskodawczyni nie zgłosiła żadnych dowodów w celu wykazania faktów, na które się powoływała. /.../ Rozstrzygając o przyznaniu własności nieruchomości stanowiącej działkę nr [...3], Sąd wziął pod uwagę fakt, iż ta część nieruchomości od samego początku współwłasności miała być przyznana I.S. To właśnie ona i jej ojciec użytkują ją jako łąkę." Świadek J. K. nie stawił się na wezwanie organu. Dyrektor ARiMR wskazał art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich / Dz. U. Nr 64, poz. 427 – u.w.r.o.w./, § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania / ONW /", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 / Dz. U. Nr 68, poz. 448 – rozporządzenie z dnia 11 kwietnia 2007 r. /. Na tej podstawie prawnej argumentował, że płatności ONW przysługują podmiotowi, który między innymi posiada gospodarstwo rolne. Najistotniejszym składnikiem gospodarstwa rolnego w sensie przedmiotowym jest grunt rolny, bez którego nie może istnieć gospodarstwo rolne. Posiadanie gruntów rolnych jest jedną z obligatoryjnych przesłanek uzyskania dopłat do tych gruntów. Definicja posiadania została uregulowana w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny / Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm. – k.c. / w art. 336 i 337 k.c. Z art. 336 k.c. wynika, iż o posiadaniu decyduje faktyczne władztwo nad rzeczą sprawowane przez właściciela, użytkownika, zastawnika, najemcę, dzierżawcę lub mającego inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad rzeczą. Powyższe przepisy mówią o faktycznym władztwie nad rzeczą, które decyduje o zaistnieniu posiadania. Posiadacz włada rzeczą jak właściciel. To oznacza, iż zakres władztwa jest zdeterminowany treścią prawa własności. Jeżeli władztwo faktyczne nad rzeczą przynależy do właściciela, będzie on jej posiadaczem samoistnym. W świetle art. 336 k.c. zakres władztwa nad rzeczą może odpowiadać uprawnieniom użytkownika, zastawnika, najemcy i jest to posiadanie zależne. Dopuszczalne jest posiadanie zależne sprawowane przez podmiot, który faktycznie włada rzeczą bez konieczności przedstawiania tytułu prawnego. Ustawodawca posługuje się pojęciem posiadania w cywilnoprawnym znaczeniu, rozróżniając posiadanie samoistne i zależne w rozumieniu art. 336-352 k.c. Ustawodawca wskazując na posiadanie, jako ustawową przesłankę warunkującą rozpoznanie wniosku, odnosi to pojęcie do posiadania w rozumieniu k.c. Wymóg tytułu prawnego wnioskodawcy do gruntów nie został sformułowany w żadnym przepisie ustawy. Dla przyznania płatności istotne jest czy wnioskodawca faktycznie włada gruntem, przy spełnieniu wymogów kwalifikacyjnych. Wnioskodawca nie musi wykazać, że przysługuje mu prawo do gruntu, a jedynie, że faktycznie zadeklarowany grunt posiada. Ewentualne spory związane z przysługującym wnioskodawcy prawem do gruntu mają charakter cywilnoprawny i powinny być rozstrzygane przez sądy powszechne w oparciu o przepisy k.c. Uprawnionym do płatności jest: właściciel gruntu, gdy grunt nie jest oddany w posiadanie zależne i jest we władaniu właściciela; dzierżawca gruntu rolnego; posiadacz samoistny i zależny bez tytułu prawnego / bez względu na dobrą czy złą wiarę i bez względu na to czy jest to posiadanie prowadzące do nabycia w wyniku dziedziczenia /. Wolą ustawodawcy jest finansowe wspieranie osób, które faktycznie uprawiają grunty rolne a organy ARiMR dokonują oceny czy dany podmiot, który ubiega się o przyznanie płatności, spełnia przesłankę posiadania gruntu rolnego zadeklarowanego we wniosku. W tej sprawie kluczową kwestią podlegającą wyjaśnieniu jest ustalenie czy w 2008 r. H. K. była posiadaczem, użytkownikiem i jakiej części działki rolnej [...1]. Według ewidencji gruntów i budynków całkowita powierzchnia działki [...1] to 5,38 ha. Działka [...1] jest przedmiotem współwłasności w częściach ułamkowych: D. K. ½, I. S. ¼, H. K. ¼ . H. K. od samego początku twierdziła, iż użytkuje tylko ¼ działki [...1] / działka rolna A o powierzchni 1,34 ha / od strony północno-wschodniej / oświadczenie z dnia 12 grudnia 2007 r. /. D. K. oświadczyła, iż użytkuje ½ działki o numerze [...1] o powierzchni 2,35 ha. Pozostałą cześć spornej działki [...1] użytkują po ¼ H. K. oraz I. S. / oświadczenie z dnia 12 grudnia 2007 r./. K. S., pełnomocnik I. S. oświadczył, iż działka [...1] jest użytkowana przez I. S. w 1/4 części o powierzchni 1,22 ha / oświadczenie z dnia 3 grudnia 2007 r. /. W dniu 25 lutego 2008 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynęło pismo, w którym J. U. oświadczył między innymi, że "część działki [...1] /.../ użytkowana jest przez Panią I. S. /.../. Pani I. S. użytkuje rolniczo część północną wschodnią część działki [...1] / miejscowość J., gm. H./." Ten fakt potwierdził M. K., składając stosowne pismo, w który oświadczył, że "Potwierdzam, że część działki [...1] północno-wschodniej użytkowała w 2007 r. I S.." / oświadczenie z dnia 25 lutego 2008 r. /. W dniu 22 stycznia 2009 r. przed organem pierwszej instancji przeprowadzono rozprawę / dowód z zeznań świadków /, na którą stawili się: H. K., K. S., M. K., T. K.. M. K. zeznał, że "/.../północno-wschodnią część działki [...1] położoną w miejscowości J. użytkowała p. S. I. Na tym gruncie znajdowała się łąka - trwały użytek zielony. W 2006 i 2007 został przeprowadzony zbiór siana. Zbioru dokonywał p. K.S. Korzystał z pomocy maszyn i urządzeń swojego brata.". H. K. wyjaśniła, że "W 2007 r. użytkowałam sporną działkę [...1] w części północno-wschodniej. Na działce tej znajdowała się uprawa leszczyny sadzona z nasion orzecha. Nasadzenia były wykonane w 2004 r. /.../ Do chwili obecnej sporna działka deklarowana jest jako uprawa leszczyny. W 2007 r. leszczyna została skoszona przez K. S. K. S. zeznał, że "Działka [...1]w udziale ¼ od strony północno-wschodniej użytkuje p. I. S.. Na tej działce znajduje się łąka trwała o pow. 1,22 ha. W roku 2007 dokonałem osobiście zabiegu koszenia trawy /.../ i dokonałem osobiście zbioru siana''. T. K.zeznał, że "Posadziliśmy orzechy wiosną 2004 roku na działce [...1] od strony północno-wschodniej. Przez lata 2004, 2005, 2006, 2007, 2008 na działce ewidencyjnej [...1] na powierzchni 1,34 deklarowana była działka rolna, na której prowadzono uprawę leszczyny". Dyrektor ARiMR uzasadniał, że to strona jest obowiązana przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Wskazał art. 21 ust. 3 u.w.r.o.w. Ustawa nałożyła na strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności obowiązek przedstawiania dowodów oraz dawania wyjaśnień, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz obciążyła obowiązkiem udowodnienia faktu osobę, która wywodzi z niego skutki prawne. W postępowaniu w sprawie przyznania płatności to nie organ a posiadacz gruntów ma przedstawić wszystkie dowody niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Postępowanie dowodowe w znacznym stopniu jest oparte na dowodach przedstawionych przez stronę. Ciężar dowodu spoczywa na osobie, która z faktu wywodzi skutki prawne. Na organach ARiMR nie ciąży obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania płatności. Obowiązek organów ARiMR został ograniczony jedynie do rozpatrzenia materiału dowodowego / całego /, wskazanego we wniosku oraz innych dokumentach dołączonych przez wnioskodawcę, uczestników postępowania. Po dokonaniu oceny materiału dowodowego zebranego w postępowaniu przed organem pierwszej instancji stwierdzić należy, iż strona nie była użytkownikiem spornej działki [...3]. Teza ta wynika bezpośrednio z dowodów zgromadzonych podczas przeprowadzonego postępowania oraz wyjaśnień zawartych w odwołaniu. Organ uznał zeznania świadków M. K., K. S., I. S. za wiarygodne. Uzupełnia je wynik postępowania przed Sądem Rejonowym w B.P., postanowienie z dnia 6 maja 2009 r. Te dowody tworzą spójną całość. Zeznania T. K. nie są wiarygodne, bo świadek nie zeznaje w jasny sposób, że działka była użytkowana a jedynie twierdzi, że uprawa była deklarowana. W związku z faktem, że organ pierwszej instancji wyjaśnił stan faktyczny sprawy w sposób niebudzący wątpliwości, organ odwoławczy odstąpił od powtórnego wzywania świadka J. K.. Teza organu została pośrednio przez stronę potwierdzona kiedy wyjaśniła, że "W 2007 r. I. S. zajęła tę działkę [...1], jak jeszcze rosła moja leszczyna /.../" oraz kiedy złożyła z odwołaniem postanowienie z dnia 6 maja 2009 r. o podziale działki [...1]. Dowody zgłoszone przez stronę nie potwierdzają jej deklaracji, wręcz jej przeczą. W tych okolicznościach, po dokonaniu oceny materiału dowodowego zebranego w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, zasadne jest stwierdzenie, że strona nie była użytkownikiem spornej działki [...3] w roku 2008. 2. H. K. złożyła skargę na ostateczną decyzję Dyrektora ARiMR . Uzasadniała, że od 2004 r. otrzymywała płatności na wszystkie działki jakie deklarowała we wniosku do 2006 r. włącznie. Od 2007 r. zaczęły się problemy w związku z użytkowaniem spornej działki. W 2007 r. I. S. z części działki [...1] usunęła leszczynę. W 2008 r. skarżąca była posiadaczem gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodziła sporna działka. Od orzeczenia Sądu Rejonowego odwołała się D. K., siostra. Płatności powinien otrzymywać ten, kto pierwszy uprawiał działkę. 3. W odpowiedzi na skargę Dyrektor ARiMR wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko, argumentację przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4. Zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu. 5. Kwestią sporną w sprawie jest ustalenie stanu posiadania przez skarżącą zadeklarowanej powierzchni działki [...3] dla potrzeb stwierdzenia czy skarżąca spełniła przesłanki przyznania wnioskowanego wsparcia ONW. 6. Ma rację Dyrektor ARiMR, kiedy stwierdza, że finansowe wsparcie w ramach wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania / ONW /, wymienione w art. 5 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Fundusz Rolnego na rzez Rozwoju Obszarów Wiejskich / Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm. – u.w.r.o.w. /, przyznaje się na warunkach z § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania /ONW/", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 / Dz. U. Nr 68, poz. 448 ze zm. – rozporządzenie z dnia 11 kwietnia 2007 r.; zob. § 15 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania /ONW/", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, Dz. U. Nr 40, poz. 329 ze zm. /. Zgodnie z § 2 rozporządzenia z dnia 11 kwietnia 2007 r. płatność ONW przyznaje się rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a/ rozporządzenia Rady /WE/ 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. /.../, zwanemu dalej "rolnikiem": 1/ który zobowiąże się do przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 14 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia Rady /WE/ 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej /EFOGR/ oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia / Dz.Urz.WE.L. 160 z 26.06.1999, str. 80, z późn. zm./; 2/ jeżeli łączna powierzchnia posiadanych przez tego rolnika działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c/ rozporządzenia wymienionego we wprowadzeniu do wyliczenia, zgodnie z minimalnymi wymaganiami utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska /normami/, określonymi w przepisach o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, wynosi co najmniej 1 ha; 3/ do położonej na obszarach ONW powierzchni działek rolnych lub ich części, wynoszącej nie więcej niż 300 ha; 4/ jeżeli został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym". Stosownie do art. 2 lit. a/ rozporządzenia Rady /WE/ 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. /Dz.U.UE.L.03.270.1/ "rolnik" oznacza osobę fizyczną lub prawną, bądź grupę osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których gospodarstwo znajduje się na terytorium Wspólnoty, określonym w art. 299 Traktatu, oraz które prowadzą działalność rolniczą. Stosownie do art. 2 lit. b/ rozporządzenia Rady /WE/ 1782/2003 "gospodarstwo" oznacza wszystkie jednostki produkcyjne zarządzane przez rolnika, które znajdują się na terytorium tego samego Państwa Członkowskiego. W tym stanie prawnym ma rację Dyrektor ARiMR, kiedy stwierdza, że dla przyznania wnioskowanego wsparcia ONW rozstrzygające znaczenie ma ustalenie stanu posiadania zadeklarowanych gruntów. 8. Zgodnie z art. 21 ust. 1 u.w.r.o.w. do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Zgodnie z art. 21 ust. 2 u.w.r.o.w. w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1 / stoi na straży praworządności; 2 / jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3 / udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4 / zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Zgodnie z art. 21 ust. 3 u.w.r.o.w. strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. 9. Organ nie wykonał obowiązków wynikających z przytoczonego reżimu prawnego, rozpatrując wniosek H. K.. Nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w sposób zgodny z przedstawionym reżimem prawnym. Organ przeprowadził dowód z kserokopii odpisu postanowienia Sądu Rejonowego w B.z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie [...], mocą którego zostało orzeczone zniesienie współwłasności między innymi działki [...1]przez jej fizyczny podział. Mocą tego postanowienia sporna działka [...3] został przyznana na rzecz I. S.. Z kserokopii znajdującej się w aktach przedstawionych przez organ nie wynika by to postanowienie było prawomocne. Organ nie przeprowadził dowodu z akt postępowania sądowego w sprawie [...] o zniesienie współwłasności na okoliczność posiadana spornej powierzchni działki [...3] / wcześniej [...1]/. W szczególności istotna była treść zeznań świadków oraz współwłaścicieli składanych w sprawie o zniesienie współwłasności. W przedstawionych aktach postępowania przed organem brak jest protokołów tych przesłuchań, zawierających twierdzenia świadków oraz samych współwłaścicieli. Ten brak wyklucza odniesienie ustaleń organu do treści tych zeznań. Uzasadnienie postanowienia o zniesieniu współwłasności, zawarta tam ocena dowodów, nie zwalniała organu od obowiązku wyczerpującego zgromadzenia wnioskowanych dowodów i ich wszechstronnej oceny stosownie do art. 21 ust. 2 pkt 1 – 2 u.w.r.o.w. Sposób zniesienia współwłasności i ocena dowodów przyjęta przez Sąd Rejonowy u podstaw nieprawomocnego postanowienia o zniesieniu współwłasności, same nie przesądziły przesłanki posiadania spornej powierzchni działki [...3], wymaganej dla przyznania finansowego wsparcia w ramach działania ONW na 2008 r. Uzasadnienie nieprawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego nie odnosi się do przesłanek z § 2 pkt 2 rozporządzenia z dnia 11 kwietnia 2007 r. Samo uzasadnienie nieprawomocnego postanowienia o zniesieniu współwłasności nie dowodzi ustaleń organu bez analizy treści zeznań składanych w tym postępowaniu sądowym, bez uwzględnienia treści całokształtu materiału dowodowego oferowanego organowi przez stronę. W przedstawionych aktach postępowania przed organem nie ma protokołów zawierających zeznania świadków przesłuchanych w toku postępowania przed organem / zob. uzasadnienie zaskarżonej decyzji /. Brak tych protokołów nie pozwala jednoznacznie stwierdzić czy te dowody zostały przeprowadzone w sprawie H. K. wszczętej jej wnioskiem o przyznanie finansowego wsparcia w ramach działania ONW na 2008 r., czy H. K. miała zapewnioną możliwość korzystania z praw strony postępowania. Nie pozwala stwierdzić jaka była treść tych zeznań. Nie pozwala odnieść ustaleń organu do treści złożonych zeznań w postępowaniu przed organem. Stwierdzone braki nie pozwalają ocenić legalności ustaleń faktycznych organu, przyjętych u podstaw zaskarżonej decyzji, w następstwie legalności zastosowania prawa materialnego. W tych okolicznościach kontrolowanego postępowania dowolne jest stanowisko organu, że pominięcie dowodu z zeznań J. K. było uzasadnione wyjaśnieniem spornej okoliczności posiadania działki [...3]. Dopiero całokształt zgromadzonych dowodów / przy respektowaniu prawa strony do inicjatywy dowodowej /, następnie wszechstronna ocena tego materiału dowodowego pozwoli na dokonanie ustaleń faktycznych w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia wniosku H. K., w sposób odpowiadający prawu. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwołuje się do oświadczeń z 2007 r., których nie ma w przedstawionych aktach postępowania przed organem / w przedstawionych aktach znajdują się dwa oświadczenia z dnia 30 grudnia 2008 r., jedno H. K. i drugie pełnomocnika I. S. /. Organ wskazuje twierdzenia strony, świadków dotyczące 2007 r., w sytuacji w której rozpatruje wniosek o pomoc finansową w ramach wsparcia ONW na 2008 r. / stan posiadania od 2007 r. do 2008 r. mógł ulec zmianie, co wymaga wyjaśnienia /. Organ wskazuje pismo J. U. Tego pisma nie ma w przedstawionych aktach i jak wynika z twierdzeń organu J. U. nie składał zeznań przed organem. W przedstawionych aktach postępowania przed organem nie ma oświadczenia M. K., do którego odwołuje się organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wskazane braki istotnie naruszają art. 21 ust. 2 pkt 1-2 u.w.r.o.w., w sposób mogący istotnie wpłynąć na wynik sprawy w rozumieniu przesłanki uchylenia zaskarżonej decyzji z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – ustawa p.p.s.a. /. Stwierdzone istotne naruszenia przepisów postępowania przed organem, luki postępowania wyjaśniającego, skutkują dowolnością oceny dowodów, w następstwie ustaleń faktycznych przyjętych przez organ u podstaw zaskarżonej decyzji. Nie pozwoliły na sądową kontrolę zastosowania prawa materialnego przez organ. 9. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ powinien usunąć stwierdzone uchybienia przepisom postępowania i zgodnie z prawem ustalić czy H. K. spełnia przesłanki przyznania wnioskowanego wsparcia finansowego w ramach działania ONW, w tym przesłankę posiadania zadeklarowanych gruntów. To ustalenie powinno być rezultatem prawidłowego zastosowania przytoczonego art. 21 u.w.r.o.w. 10. Z tych względów zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy p.p.s.a. Orzeczenie o niewykonalności zaskarżonej decyzji uzasadnia art. 152 tej ustawy