I SA/Lu 183/10
PostanowienieWSA w Lublinie2010-12-17
Skład orzekający: Anna Kwiatek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, podpisany przez aplikanta radcowskiego, może zostać odrzucony z powodu nieprzedłożenia oryginału lub poświadczonej kserokopii upoważnienia substytucyjnego od radcy prawnego?Ratio decidendi
Sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, podpisany przez aplikanta radcowskiego, podlega odrzuceniu, jeżeli strona reprezentowana przez radcę prawnego nie przedłożyła oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii upoważnienia substytucyjnego dla aplikanta, mimo wezwania sądu do uzupełnienia tego braku formalnego. Brak ten uniemożliwia prawidłowy bieg pisma procesowego.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego odmawiającego przyznania prawa pomocy. Sprzeciw został podpisany przez aplikanta radcowskiego. Pełnomocnik strony został wezwany do uzupełnienia braku formalnego poprzez przedłożenie oryginału lub poświadczonej kserokopii upoważnienia substytucyjnego dla aplikanta. Wezwanie nie zostało wykonane, a sprzeciw nie został podpisany przez pełnomocnika ani przez samego skarżącego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono sprzeciw.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2006 r. - w zakresie prawa pomocy p o s t a n a w i a : - odrzucić sprzeciw
Postanowieniem z dnia 20 października 2010 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówił M. K. przyznania prawa pomocy.
Od powyższego postanowienia strona, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła sprzeciw. Sprzeciw został podpisany przez A. S. – aplikanta radcowskiego. Do sprzeciwu dołączono kserokopię upoważnienia radcy prawnego – M. K. D. dla aplikantki podpisanej pod sprzeciwem.
Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 9 listopada 2010 r. pełnomocnik M. K. został wezwany do nadesłania do Sądu oryginału lub kserokopii poświadczonego za zgodność z oryginałem upoważnienia dla aplikanta radcowskiego A. S. do sporządzania i podpisywania pism procesowych, a w przypadku nie złożenia takiego dokumentu, do podpisania sprzeciwu przez pełnomocnika skarżącego lub skarżącego – w terminie 7-dniowym, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 listopada 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k.106). Oryginał pełnomocnictwa nie został złożony, sprzeciw nie został podpisany ani przez pełnomocnika ani przez samego skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 351 ust. 4 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz. U. z 2002 r., Nr 123, poz. 1059 ze zm.) aplikant radcowski może sporządzać i podpisywać pisma procesowe związane z występowaniem radcy prawnego przed sądami, organami ścigania i organami administracji publicznej - z wyraźnego upoważnienia radcy prawnego, z wyłączeniem apelacji, skargi kasacyjnej i skargi konstytucyjnej.
Aplikantka radcowska A. S. nie przedłożyła odpowiedniego pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego jej przez radcę prawnego M. K. D., z którego wynikałoby wyraźne umocowanie do działania w imieniu skarżącego w przedmiotowej sprawie. Znajdująca się w aktach niniejszej sprawy kserokopia takiego upoważnienia nie spełnia warunków formalnych, przewidzianych dla pełnomocnictwa z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – dalej "ppsa"/, który stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przyjąć należy, że wymóg z art. 37 w zakresie stosownej formy dotyczy również upoważnienia dla aplikanta.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymogów formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (...) – art. 49 § 1 ppsa.
Jak wskazano na wstępie, radca prawny reprezentujący stronę w sprawie, otrzymała wezwanie do uzupełnienia powyższego braku w dniu 22 listopada 2010 r. Tym samym siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 29 listopada 2010 r. Do dnia dzisiejszego do Sądu nie nadesłano oryginału lub kserokopii poświadczonego za zgodność z oryginałem upoważnienia dla aplikanta. Sprzeciw nie został też podpisany przez pełnomocnika strony, ani przez niego samego.
Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 ppsa).
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło