I SA/Lu 187/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu postanawia: przyznać J. G. prawo pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od kosztów sądowych. Jednocześnie ze skargą skarżący złożył wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym zaznaczył, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, iż nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych związanych z postępowaniem przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, ponieważ utrzymuje się jedynie z wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł brutto, tj. [...] zł netto miesięcznie, z czego uiszcza alimenty na syna w kwocie [...] zł. W dalszej części urzędowego formularza skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną (z którą pozostaje w ustroju rozdzielności majątkowej małżeńskiej) oraz niepełnoletnią córką. Żona skarżącego pobiera wynagrodzenie za pracę w wysokości [...] zł brutto ([...]zł netto). Odnośnie stanu majątkowego skarżący wykazał, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, jak również żadnych zasobów pieniężnych. W dodatkowych informacjach skarżący podał również, iż koszty utrzymania lokalu, w którym zamieszkuje wraz z żoną i córką (czynsz, energia, gaz, woda) sięgają do [...] zł miesięcznie, natomiast pozostałą część posiadanych środków pieniężnych pochłania zakup żywności, odzieży, obuwia, środków czystości. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze wykazaną w urzędowym formularzu wniosku o prawo pomocy sytuację majątkową, finansową i rodzinną strony skarżącej stwierdzić należy, że wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Skarżący, jak również osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym (żona, córka) nie posiadają żadnych nieruchomości, zamieszkują w mieszkaniu o pow. [...] m2, należącym do teścia skarżącego. Według oświadczenia skarżącego złożonego na urzędowym formularzu łączny miesięczny dochód rodziny wynosi [...] zł brutto (wynagrodzenie skarżącego [...] zł brutto i wynagrodzenie jego żony [...] zł brutto) i [...] zł netto (wynagrodzenie skarżącego [...] zł netto i wynagrodzenie jego żony [...] zł netto). Na utrzymanie skarżącego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym (po odjęciu alimentów w wysokości [...] zł, które skarżący płaci na syna) pozostaje kwota [...] zł, co w przeliczeniu na osobę w rodzinie wynosi [...] zł. Jak wykazał skarżący, dochód ten jest w całości przeznaczany na wydatki związane z utrzymaniem koniecznym - koszty utrzymania lokalu (czynsz wraz z opłatami za energię, gaz i wodę - do [...] zł miesięcznie) oraz bieżące koszty utrzymania (zakup żywności, odzieży, obuwia, środków czystości). Skarżący oświadczył, że ze względu na niskie dochody rodziny w kosztach utrzymania lokalu pomaga jego teść. Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności (brak majątku, niski dochód w przeliczeniu na osobę w rodzinie, przeznaczanie uzyskanego dochodu na konieczne koszty utrzymania rodziny pozostającej ze skarżącym we wspólnym gospodarstwie domowym i regulowanie zobowiązań alimentacyjnych), uznać należy, że uiszczenie kosztów sądowych w sprawie niniejszej, nastąpiłoby z uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego rodziny. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 ( 1 i ( 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.