I SA/Lu 201/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek, Sędziowie WSA Halina Chitrosz,, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk (spr.), Protokolant specjalista Iwona Lachowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi B. C. [...] T. M. i S. w L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej - oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia B. C. ,,[...]’’ T. M. i S. w L., utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Z akt sprawy wynika, iż w dniu 10 stycznia 2004r. Dyrektor Izby Celnej w S. wystawił na B. C. tytuł wykonawczy Nr [...], którym objęto opłatę manipulacyjną w kwocie 21.101,20 zł wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi od dnia 22 sierpnia 2000r. W/w tytuł został wystawiony na podstawie decyzji z dnia 11 sierpnia 2000r. Nr [...] wymierzającej opłatę manipulacyjną dodatkową w wysokości 21.101,20 zł w związku z ujawnieniem w wyniku rewizji celnej samochodu ciężarowego towarów nie przedstawionych organowi celnemu. W dniu 27 stycznia 2004r. doręczono zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego i spisano protokół o stanie majątkowym. W dniu 2 lutego 2004r. zobowiązana – B. C. skierowała do organu egzekucyjnego wniosek o zawieszenie postępowania, w którym zakwestionowała istnienie obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Postanowieniem z dnia 12 marca 2004r. organ egzekucyjny odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego, zaś na skutek złożonego przez stronę zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej uchylił to postanowienie wskazując, iż we wniosku zobowiązana podnosi okoliczności, o których mowa w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W tej sytuacji organ egzekucyjny zwrócił się, w trybie art. 34 § 1 powołanej ustawy do wierzyciela o zajęcie stanowiska w zakresie podniesionych zarzutów. Dyrektor Izby Celnej w S. postanowieniem z dnia 18 maja 2004r. uznał zgłoszone zarzuty za nieuzasadnione. W oparciu o ostateczne postanowienie wierzyciela z dnia 6 lipca 2004r. – utrzymujące w mocy ww. postanowienie organ egzekucyjny odmówił uznania zarzutów przeciwko egzekucji, wydając w tej sprawie postanowienie z dnia [...] nr [...]. Na to postanowienie B. C. wniosła zażalenie. W zażaleniu wskazała, iż organ egzekucyjny wydał postanowienie na podstawie przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, zaś w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie przepisy działu IV ustawy Ordynacja podatkowa. Zarzuciła błędne określenie obowiązku, do którego realizacji została wezwana w tytule wykonawczym z dnia 10 stycznia 2004r. oraz zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Stwierdziła ponadto, iż opłata manipulacyjna dodatkowa, wymierzona na podstawie art. 276 § 2 ustawy Kodeks celny, nie stanowi należności celnej przywozowej w rozumieniu art. 3 § 1 pkt 8 w/w ustawy, okres przedawnienia tych należności wynosi 3 lata oraz, iż nie powstał dług celny w przywozie określony w art. 3 § 1 pkt 2 ustawy Kodeks celny i dlatego też nie ma zastosowania art. 2652 pkt 2 w/w ustawy, na który powołał się organ celny w decyzji z dnia [...] odmawiającej wznowienia postępowania. Zasadność zażalenia skarżąca uzasadniła też brakiem płynności finansowej firmy oraz wysokością zadłużenia z różnych tytułów. Organ odwoławczy rozpatrując zażalenie nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Wskazał, iż w piśmie z dnia 2 lutego 2004r. skarżąca powoływała się na podstawy wskazane w art. 33 pkt 1, pkt 3 i pkt 8 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przytaczając treść art. 34 § 1 wskazał, iż w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5 wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Wypowiedź taka zawarta została we wskazanym, ostatecznym postanowieniu Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia 6 lipca 2004r., w którym zarzuty zobowiązanej uznane zostały za bezzasadne. Odnośnie zarzutu zgłoszonego na podstawie art. 33 pkt 8 w/w ustawy potwierdził stanowisko organu I instancji, iż zarzut ten jest bezprzedmiotowy, bowiem nie zastosowano wobec skarżącej żadnego środka egzekucyjnego przewidzianego w art. 1a pkt 12 a w/w ustawy. Wyjaśnił ponadto, iż w postępowaniu egzekucyjnym w administracji stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 z późn. zm./ oraz odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie zaś ustawy Ordynacja podatkowa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie B. C. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, zarzucając naruszenie art. 33 § 1 i art. 29 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W uzasadnieniu podniosła, iż nastąpiło przedawnienie kwoty należności objętej tytułem wykonawczym a tytuł wykonawczy jest wadliwy z uwagi na brak odpowiedniej pieczęci wierzyciela – Dyrektora Izby Celnej w S. Kwestionowała istnienie przedmiotowego obowiązku podnosząc, iż wystąpiła o wznowienie postępowania w sprawie ustalenia opłaty manipulacyjnej, podnosząc iż organ celny niewłaściwie ustalił stan faktyczny sprawy. Stwierdziła ponadto, iż opłata manipulacyjna dodatkowa nie stanowi należności celnej przywozowej w rozumieniu art. 3 § 1 pkt 8 Kodeksu celnego, dlatego też nie powstał dług celny w przywozie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Stwierdził ponadto, iż nie ma wątpliwości, iż przedmiotowy tytuł został wystawiony przez Dyrektora Izby Celnej w S. będącego wierzycielem, więc prowadzenie egzekucji administracyjnej na podstawie przedmiotowego tytułu jest dopuszczalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Bezspornym jest, iż w dniu 10 stycznia 2004r. Dyrektor Izby Celnej w S. wystawił na zobowiązaną B. C. tytuł wykonawczy Nr [...], którym objęto ustaloną decyzją z dnia [...] Nr [...] opłatę manipulacyjną w kwocie 21.101,20 zł wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi od dnia 22 sierpnia 2000r. Organ II instancji prawidłowo wskazał, iż zarzuty zgłoszone przez B. C. we wniosku z dnia 2 lutego 2004r. mają za podstawę art. 33 pkt 1, pkt 3 i pkt 8 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 z późn. zm./. Zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10 powołanej ustawy zarzuty, z zastrzeżeniem nie mającym zastosowania w rozpatrywanej sprawie, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów. Swoje stanowisko w zakresie zgłoszonych zarzutów zawarł wierzyciel w ostatecznym postanowieniu z dnia [...] Nr [...], uznając zgłoszone zarzuty za bezzasadne. Zgodnie z art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w zakresie zarzutów o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Prawidłową jest zatem ocena organu odwoławczego, iż wobec stanowiska wierzyciela brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutu nieistnienia obowiązku objętego spornym tytułem wykonawczym oraz przedawnienia zobowiązania, a nadto określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4, bowiem zarzuty te mieszczą się w dyspozycji art. 33 pkt. 1 i 3 powołanej ustawy. Skoro wobec zobowiązanej nie zastosowano żadnego środka egzekucyjnego przewidzianego w art. 1 a pkt 12 a w/w ustawy zarzut dotyczący zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego jest bezprzedmiotowy. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego wadliwości wystawionego tytułu wykonawczego z uwagi na brak pieczęci urzędowej wierzyciela organ odwoławczy prawidłowo stwierdził, iż prowadzenie egzekucji administracyjnej na podstawie przedmiotowego tytułu wykonawczego jest dopuszczalne. Zgodnie z art. 27 § 1 pkt 7 w/w ustawy, tytuł wykonawczy powinien zawierać oznaczenie wierzyciela. Bezspornym jest fakt, iż przedmiotowy tytuł został wystawiony przez Dyrektora Izby Celnej w S., będącego podmiotem uprawnionym do żądania wykonania obowiązku. Istotnym jest jednak, iż pieczęć ta jest pieczęcią urzędową w rozumieniu art. 11 § 1 dekretu z dnia 7 grudnia 1955r. o godle i barwach Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych /Dz.U. Nr 47, poz. 314 z późn. zm./. Podnoszone w skardze zarzuty odnośnie okoliczności orzeczenia opłaty manipulacyjnej dodatkowej nie mogą być przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie, bowiem inny jest jej przedmiot. W tej sytuacji, skoro zarzuty skargi są bezzasadne, a zaskarżone postanowienie zgodne jest z prawem, na podstawie art.151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak w sentencji.