I SA/Lu 201/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 17 lutego 2016 r. (pieczęć z datownikiem k. 43 akt sądowych) I. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wydaną w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy, kserokopii druku zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że ww. decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej, w dniu 14 grudnia 2015 r. (k. 128 akt administracyjnych). Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a postanowieniem z dnia 16 listopada 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi, aby sprawie można nadać prawidłowy bieg. Wśród bezwzględnie obowiązujących wymogów przewidziano m.in. termin i tryb wniesienia skargi. Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2016 r. poz. 718 - w skrócie: "P.p.s.a."), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Termin wniesienia skargi ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). Uchybienie terminu wymaga od sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W świetle powołanych wyżej regulacji nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi po terminie skutkuje brakiem możliwości nadania jej dalszego biegu i w konsekwencji jej odrzuceniem. Z akt administracyjnych rozpoznawanej przez sąd sprawy wynika, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 14 grudnia 2015 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu, za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, upłynął z dniem 13 stycznia 2016 r. Tymczasem skarga wpłynęła do właściwego organu, dopiero w dniu 17 lutego 2016 r., a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 53 § 1 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia