I SA/Lu 202/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a zwolnić J. S. z wpisu sądowego od skargi. Wraz ze skargą na wskazane w sentencji postanowienie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. W złożonym na tę okoliczność oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną, którego miesięczny dochód stanowi kwota 1.116,80 zł netto, otrzymywana tytułem emerytury. Ponadto oświadczył, że nie posiada oszczędności, przedmiotów wartościowych oraz nieruchomości. Jedyny jego majątek stanowi samochód osobowy nie posiadający aktualnego badania technicznego, który - jak wskazał nadaje się tylko do zezłomowania. Dodał, że w stosunku do jego rodziny orzeczona została eksmisja z zajmowanego lokalu, której termin przeprowadzenia zaplanowano na 28 maja 2014 r. Podniósł, że z uwagi na złą sytuacje materialną przyznano mu w 2011 r. z funduszu socjalnego emerytów i rencistów Policji jednorazowe świadczenie na leki w kwocie 800 zł. Do wniosku dołączył faktury za TV, internet, energię elektryczną i zawiadomienie o wysokości czynszu za lokal mieszkalny. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 245 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej zwana p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W świetle powyższych ogólnych rozważań stwierdzić należało, że wnioskodawca spełnia przesłanki wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak wnika z nadesłanych dokumentów oraz oświadczeń strony jej miesięczny dochód stanowi kwota 1.116,80 zł Kwota ta z pewnością nie może wystarczyć na pokrycie zarówno kosztów wpisu od skargi, jak i wszystkich wydatków związanych z zaspokajaniem podstawowych potrzeb życiowych skarżącego i jego żony, która nie osiąga żadnych dochodów. Skarżący nie posiada również majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów postępowania. Mając na uwadze powyższe zasadnym jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z wpisu od skargi, albowiem strona wnosiła o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Tym samym mając na uwadze, że na obecnym etapie postępowania jedynym kosztem, jaki należy ponieść jest wpis od skargi orzekający zwolnił skarżącego z obowiązku jego uiszczenia, co umożliwi rozpoznanie jego skargi przez Sąd. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.