I SA/Lu 210/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. spółki z o.o. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić A. spółce z o.o. kwotę [...], którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa /kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie/ Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 169 § 4 w zw. z art. 168 § 2 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm./ postanowieniem z dnia [...] Nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia A. spółki z o.o. na postanowienie wydane z upoważnienia Burmistrza Miasta przez Kierownika Sekcji Podatkowej z dnia [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji – pozostawiło zażalenie bez rozpatrzenia. Na powyższe postanowienie, zgodnie z pouczeniem, Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą jest, iż skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, z wyjątkiem sytuacji, gdy skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich - art. 52 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz..U. Nr 150, poz. 1270 ze zm./. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w powołanej ustawie / art. 52 § 2 /. Niewyczerpanie przez stronę - przed wniesieniem skargi sądowej - środka zaskarżenia (zażalenia na bezczynność organu) w postępowaniu administracyjnym, skutkuje niedopuszczalnością skargi. Jak wynika z dyspozycji przepisu art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej, na postanowienie o pozostawieniu podania /zażalenia/ bez rozpatrzenia przysługuje stronie zażalenie, a nie jak błędnie pouczono ją w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia / in fine / - skarga do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, iż wniesienie skargi bez wyczerpania stosownego trybu postępowania jest przedwczesne i z tego też względu Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i ( 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powołanej wyżej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o zwrocie uiszczonego w sprawie wpisu od skargi znajduje swoje uzasadnienie w art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy.