I SA/Lu 214/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz, Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Ryniec (spr.) , NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant asyst. Anna Kurczuk, po rozpoznaniu w dniu 21 września 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Lasów Państwowych Nadleśnictwo K. na decyzję Wójta Gminy z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za lata 1999 - 2004 p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę 2. zwrócić Lasom Państwowym Nadleśnictwo K. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie uiszczony wpis w kwocie [...]. Decyzją z dnia [...] nr [...] Wójt Gminy określił Nadleśnictwu K. łączne zobowiązanie pieniężne za lata 1999 - 2004 r. w kwocie 8825,20 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 5346,40 zł. Od decyzji skarżący wniósł odwołanie po upływie terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zmianami/. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej stwierdziło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W dniu 4 kwietnia 2005 r. Nadleśnictwo K. wniosło za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wójta Gminy z dnia [...] w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za lata 1999- 2004, w której domagało się uchylenia zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismo Nadleśnictwa potraktowało jako skargę na postanowienie z dnia [...] stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania i wniosło o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 21 września 2005 r. pełnomocnik skarżącego Nadleśnictwa oświadczył, że zna treść skargi i że popiera wnioski w niej zawarte, natomiast pełnomocnik Samorządowego Kolegium odwoławczego wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 § l ustawy z dnia 30 sierpnia2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami/ skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Art 52 § 2 ustawy, o której mowa wyżej zawiera legalną definicję środka zaskarżenia, którego wyczerpanie stanowi niezbędną przesłankę skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przepis ten jako środki zaskarżenia wymienienia zażalenie, odwołanie i wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Oznacza to, że w ujęciu art. 52 § 1 skuteczne wniesienie skargi wymaga wyczerpania określonego w ustawie procesowej regulującej dane postępowanie, w którym został wydany kwestionowany akt, środka zaskarżenia zwyczajnego, lub - jeżeli taki środek w postaci zażalenia lub odwołania nie występuje - środka prawnego nadzwyczajnego w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W sprawie rozpatrywanej wyczerpanie toku instancji oznaczałoby wydanie przez organ drugiej instancji w wyniku rozpatrzenia odwołania decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji lub kończącej tok instancji administracyjnej przez uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, albo uchylenie tej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie albo umorzenie postępowania odwoławczego, lub uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia - art. 233 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zmianami/. Zgodnie z art. 127 Ordynacji podatkowej postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne, a więc jedynie załatwienie sprawy w jeden z przewidzianych w art. 233 sposobów definitywnie kończy tok instancji i otwiera drogę postępowania przed sądem administracyjnym. Jak wynika z akt podatkowych skarżące Nadleśnictwo złożyło odwołanie po terminie określonym wart. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, a organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminowi do jego wniesienia. Postanowienie wydane w tym przedmiocie nie zostało zaskarżone i jest ostateczne. Sąd stwierdza, że skarżące Nadleśnictwo nie wyczerpało trybu odwoławczego przewidzianego w art. 213 Ordynacji podatkowej, nie spełniło więc podstawowej przesłanki dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego określonej w art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 wyżej wymienionej ustawy skargę należało odrzucić. O zwrocie skarżącemu Nadleśnictwu uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.