I SA/Lu 215/06

Dnia 21 października 2008 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 21 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 rok postanawia - przywrócić M. J. termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadnienie. Jak wynika z akt sprawy, wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 rok. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczony został skarżącej, na ręce jej pełnomocnika – S. J., w dniu 16 czerwca 2008 roku /k- 223 akt sprawy/. W dniu 23 czerwca 2008 roku skarżąca wniosła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie doradcy podatkowego. Postanowieniem referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 lipca 2008 roku przyznane zostało skarżącej prawo pomocy w żądanym zakresie, zaś pismem z dnia 28 sierpnia 2008 roku /data pisma, k-244 akt sprawy/ Krajowa Rada Doradców Podatkowych poinformowała Sąd oraz stronę, iż do świadczenia pomocy prawnej z urzędu wyznaczony został doradca podatkowy J. J. Dnia 30 września 2008 roku pełnomocnik skarżącej – doradca podatkowy J. J. wniósł skargę kasacyjną od wyroku, o którym mowa na wstępie, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu tego wniosku podał, iż pismo Krajowej Rady Doradców Podatkowych informujące, że został wyznaczony do świadczenia pomocy prawnej skarżącej w sprawie niniejszej, doręczono mu w dniu 1 września 2008 roku, a dnia 3 września 2008 roku skierował do M. J. pismo z prośbą o udzielenie pełnomocnictwa. Dokument potwierdzający udzielenie pełnomocnictwa otrzymał w dniu 23 września 2008 roku i dopiero wówczas uzyskał możliwość działania w imieniu strony. Zgodnie z art.86 ( 1 zd.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której terminowi uchybiła /art.87 § 1 i 4 ppsa/. W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu /art.87 ( 2 ppsa/. Z art.175 § 1 – 3 ppsa wynika, iż w sprawie niniejszej skargi kasacyjnej nie mogła sporządzić sama skarżąca M. J. bądź ustanowiony przez nią dotychczas pełnomocnik /S.J./, mogła być ona natomiast sporządzona w szczególności przez doradcę podatkowego, o ustanowienie którego w ramach prawa pomocy wniosła skarżąca, a wniosek ten został uwzględniony. W tej sytuacji za dzień, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w rozumieniu art.87 § 1 ppsa, należało uznać dzień, w którym doradca podatkowy ustanowiony pełnomocnikiem dla skarżącej, miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej. Możliwość taką uzyskał zaś dopiero po zapoznaniu się z aktami sprawy i ze stanowiskiem skarżącej. Skoro zatem dokument pełnomocnictwa pełnomocnik otrzymał w dniu 23 września 2008 roku, zaś skargę kasacyjną z wnioskiem o przywrócenie terminu wniósł dnia 30 września 2008 roku, to należy uznać, iż wymogi zawarte w art.87 § 1 i 4 ppsa zostały spełnione. Odnosząc się do kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wskazać należy, iż wiąże się ono z obowiązkiem strony /lub jej pełnomocnika/ do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, a przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej której strona nie mogła pokonać nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W stanie niniejszej sprawy skarżąca i jej pełnomocnik dochowali należytej staranności. Jak wskazano wyżej, skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego niezwłocznie po doręczeniu jej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem, z którego wynikało, iż skarga kasacyjna od tego wyroku musi być sporządzona przez radcę prawnego, adwokata lub doradcę podatkowego, a następnie bez nieuzasadnionej zwłoki udzieliła pełnomocnictwa wyznaczonemu do świadczenia pomocy prawnej doradcy podatkowemu. Również ustanowiony w sprawie pełnomocnik - doradca podatkowy podjął wymagane stanem sprawy czynności bez nieuzasadnionej zwłoki i złożył w ciągu 7 od dnia otrzymania dokumentu pełnomocnictwa wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą kasacyjną. W takich okolicznościach przyjąć należało, iż skarżąca, działająca następnie przez pełnomocnika, nie uchybiła przesłankom dochowania należytej staranności i brak jest jej winy w niezłożeniu skargi kasacyjnej w przepisanym terminie. Wobec powyższego, na podstawie art.86 ( 1 ppsa należało orzec jak w sentencji