I SA/Lu 215/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 23 marca 2026 r. nr 0601-IOV-2.603.2.2026.2 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz T. K. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z 28 kwietnia 2026 r. T. K. (skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 23 marca 2026 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w związku z pismem zatytułowanym "wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy". Zarządzeniami z 22 maja 2026 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia jej braków formalnych poprzez podpisanie skargi. W dniu 25 czerwca 2026 r. (data złożenia - k. 20 akt sądowych) Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie przekazał sądowi pismo skarżącego z 17 czerwca 2026 r. wraz z dołączonymi do niego dokumentami (2 egz. podpisanej skargi oraz polecenie przelewu z 19 czerwca 2026 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych i fiskalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 dalej: P.p.s.a.). każde pismo strony - w tym skarga - powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, której braków formalnych w wyznaczonym terminie nie uzupełniono, podlega odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie skarżący został wezwany do podpisania skargi, jednakże w zakreślonym terminie nie wykonał tego wezwania. Jak wynika z akt sprawy wezwania do uiszczenia wpisu od skargi oraz jej podpisania (ewentualnie złożenia podpisanego egzemplarza) zostały doręczone skarżącemu 12 czerwca 2026 r. (k. 18 akt sprawy). Zatem termin ich wykonania upływał z dniem 19 czerwca 2026 r. W tym terminie skarżący prawidłowo wykonał jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, albowiem należną z tego tytułu kwotę wpłacił na rachunek sądu 19 czerwca 2026 r. Skarżący nie wykonał natomiast w wyznaczonym terminie wezwania do podpisania skargi ewentualnie złożenia podpisanego egzemplarza skargi. Wynika to z faktu, że skarżący, podpisany egzemplarz skargi przesłał nie bezpośrednio do sądu, lecz do organu. Wskutek takiego działania podpisana skarga została przekazana przez organ do sądu 25 czerwca 2026 r., a więc już po upływie terminu do wykonania wezwania. Zgodnie zaś z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta po upływie terminu jest bezskuteczna. Wyjaśnienia przy tym wymagam, że żaden z przepisów P.p.s.a., jak również żaden przepis szczególny nie przewidują, że uzupełnienie braków formalnych skargi za pośrednictwem organu jest równoznaczne w skutkach procesowych z nadesłaniem żądanych dokumentów do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wszelkie pisma składane w toku postępowania sądowoadministracyjnego powinny być kierowane bezpośrednio do sądu, ponieważ to przed sądem toczy się postępowanie. Jednocześnie podkreślić należy, że przedmiotowe wezwanie zawierało jednoznaczne wskazanie, na czym polegał brak formalny skargi i w jaki sposób powinien być uzupełniony. Wezwanie zakreślało ponadto termin do dokonania uzupełnienia i rygor nieusunięcia braków formalnych środka zaskarżenia w wyznaczonym do tego terminie. Wezwanie sądowe zostało prawidłowo zredagowane. Nie może zatem ulegać wątpliwości, że przesłanie braków formalnych skargi powinno nastąpić na adres WSA w Lublinie wskazany w tym wezwaniu. Wezwanie nie zawiera jakiejkolwiek treści, która mogłaby sugerować obowiązek przesłania odpisu podpisanej skargi za pośrednictwem organu podatkowego. Podsumowując, skoro braki skargi zostały usunięte po upływie zakreślonego terminu, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., postanowił tę skargę odrzucić (pkt 1 sentencji postanowienia). Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. O zwrocie wpisu, na podstawie powołanego przepisu, sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia.