I SA/Lu 23/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług za miesiące: październik, listopad i grudzień 2008 r. podlegającej wpłacie postanawia: przyznać A. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 4 marca 2013 r., złożonym w odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, następnie uzupełnionym w dniu 26 marca 2013 r., skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca podała, że jest matką samotnie wychowującą dwoje dzieci, jedyny dochód jaki uzyskuje to alimenty na dziecko w wysokości 300 zł miesięcznie. Wskazała, że w utrzymaniu i wychowaniu dzieci pomaga jej matka. W dalszej części wniosku skarżąca podała, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, jak też żadnych zasobów finansowych. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie strony dotyczące zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Na wstępie podnieść należy, że oprócz wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie niniejszej, skarżąca złożyła wnioski o prawo pomocy jeszcze w dwóch sprawach (I SA/Lu 22/13 i I SA/Lu 25/13). Zatem dokonując oceny możliwości poniesienia kosztów postępowania przez stronę skarżącą w sprawie niniejszej, wzięto pod uwagę również wysokość kosztów w pozostałych sprawach, w których skarżąca złożyła wnioski o przyznanie prawa pomocy. Odnosząc się do wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w sprawie niniejszej, stwierdzić należy, że żądanie strony zasługuje na uwzględnienie. Zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach - z jednej strony z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu (biorąc również pod uwagę koszty postępowania, jakie strona musi ponieść w pozostałych sprawach, w których złożyła wnioski o prawo pomocy), z drugiej zaś strony z uwzględnieniem jej możliwości finansowych. W sprawie niniejszej do kosztów sądowych wymaganych na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego należy zaliczyć koszt wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.000 zł - § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Łączny koszt uiszczenia wpisów sądowych od skarg w sprawach: I SA/Lu 22/13 (wpis – 1.500 zł), I SA/Lu 23/13 i I SA/Lu 25/13 (wpis – 264 zł) wynosi 3.764 zł. Do kosztów postępowania należy również zaliczyć koszt wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika za prowadzenie sprawy, którego wysokość jest uzależniona od wysokości przedmiotu zaskarżenia - § 18 ust.1 pkt 1 lit. a w związku z § 2 ust. 3 i § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Mając na względzie z jednej strony wielkość kosztów postępowania w sprawie niniejszej (przy uwzględnieniu obciążeń finansowych w sprawach I SA/Lu 22/13 i I SA/Lu 25/13), z drugiej strony sytuację materialną i rodzinną skarżącej wykazaną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, że zostały spełnione przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Strona nie posiadając żadnego majątku, utrzymując siebie i dwoje dzieci z alimentów w niewielkiej wysokości i pomocy rodziny, nie jest w stanie uiścić jakichkolwiek kosztów związanych z przedmiotowym postępowaniem sądowym. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.