I SA/Lu 230/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz (spr.), Asesor WSA Małgorzata Fita, Protokolant Stażysta Konrad Gałka, po rozpoznaniu w dniu 5 września 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie. I SA/Lu 230/08 UZASADNIENIE 1. Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. /, utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...] o odmowie Z. Ż. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...]. Dyrektor Izby Skarbowej uzasadniał, że decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...] zmieniała Z. Ż. rozliczenie w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2003 r. Dyrektor Izby Skarbowej zważył, że wstrzymanie wykonania nieostatecznej decyzji organu podatkowego pierwszej instancji jest poddane reżimowi art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej. Organ podatkowy, kiedy rozpatruje wniosek podatnika o wstrzymanie wykonania nieostatecznej decyzji, powinien ocenić czy w okolicznościach sprawy żądanie wstrzymania wykonania tej decyzji jest uzasadnione ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał na całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Na tej podstawie argumentował, że wbrew twierdzeniom podatnika renta nie stanowi jedynego źródła jego utrzymania. Argumentował, że podatnik sam przyczynił się do powstania zaległości podatkowych. Podatnik z prowadzonej działalności uzyskał znaczne korzyści majątkowe. Posiada znaczny majątek nieruchomy. Dyrektor Izby Skarbowej w tych okolicznościach sprawy podzielił stanowisko prawne organu podatkowego pierwszej instancji, że sytuacja podatnika nie wyczerpuje przesłanek z art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej i uzasadnia odmowę wstrzymania wykonania nieostatecznej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...]. 2. Z. Ż. złożył skargę na ostateczne postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Zarzucił naruszenie art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej przez przyjęcie braku ważnego interesu podatnika. Argumentował, że nie ma środków na pokrycie zaległości podatkowych wynikających z nieostatecznej decyzji organu podatkowego. Renta, to jego jedyny dochód, z którego pokrywa znaczne koszty leczenia. Nie jest właścicielem nieruchomości. W tych okolicznościach wywodził, że wzgląd na ochronę takich wartości, jak zdrowie, życie, wzgląd na zapewnienie podstaw egzystencji, przemawiają za przyjęciem istnienia ważnego interesu podatnika i za wstrzymaniem wykonania nieostatecznej decyzji organu podatkowego. Skarżący podatnik zarzucił naruszenie art. 121 § 1, art. 122, art. 123 § 1, art. 187 § 1, art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej. Argumentował, że organy podatkowe nie przeprowadziły rzetelnie postępowania dowodowego, wydały rozstrzygnięcie w oparciu o nieprawdziwy stan faktyczny. Stanowisko, argumentacja organu podatkowego dowodzą braku obiektywizmu, nie mają związku z charakterem postępowania podatkowego, wykraczają poza jego przedmiot. Odwoławczy organ podatkowy nie zastosował art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, który jest proceduralnym instrumentem gwarantującym realizację zasady z art. 123 § 1 tej ustawy. Tryb z art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej ma zastosowanie także do postanowień w przedmiocie wstrzymania wykonania nieostatecznej decyzji organu podatkowego. 3. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko i argumentację wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Nie podzielił zarzutów skargi. Nie zgodził się ze stanowiskiem prawnym, by art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej podlegał zastosowaniu w rozpatrywanym, incydentalnym postępowaniu. 4. Z akt postępowania sądowego w sprawie I SA/Lu 366/08 wynika, że podatkowe postępowanie odwoławcze w sprawie określenia skarżącemu podatnikowi rozliczenia w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003 r. zostało zakończone ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z [...]. Odwoławczy organ podatkowy utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji. Decyzja ostateczna organu odwoławczego została doręczona stronie [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 5. Zgodnie z art. 224 § 1 Ordynacji podatkowej wniesienie odwołania od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji nie wstrzymuje jej wykonania, z zastrzeżeniem art. 224a i art. 224c. Zgodnie z art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej organ podatkowy, z urzędu lub na wniosek strony, wstrzymuje w drodze postanowienia wykonanie decyzji w całości lub w części, w przypadku uzasadnionym ważnym interesem strony lub interesem publicznym. 6. W tym stanie prawnym postanowienie wydane na podstawie art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej wywiera skutki prawne, zachowuje moc prawną, prawny byt, do czasu zakończenia postępowania podatkowego decyzją ostateczną. Z momentem zakończenia postępowania podatkowego ostateczną decyzją organu odwoławczego, postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji nieostatecznej traci moc prawną, prawny byt. To oznacza, że z tym momentem to postanowienie nie wywołuje skutków w sferze praw i obowiązków podatnika, pozostaje bez wpływu na jego sytuację prawną / zob. C. Kosikowski, H. Dzwonkowski, A. Huchla Ustawa Ordynacja podatkowa. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC 2004 r., s. 597; B. Brzeziński, M. Kalinowski, M. Masternak, A. Olesińska, J. Orłowski Ordynacja podatkowa. Komentarz, TNOiK 2007, t. II, s. 471; Ordynacja podatkowa. Komentarz pod red. H. Dzwonkowskiego, C.H.BECK 2006, s. 919 /. 7. W okolicznościach tej sprawy zaskarżone postanowienie utraciło prawną moc, byt prawny już po wniesieniu skargi, na etapie postępowania sądowego. Utrata mocy prawnej, bytu prawnego zaskarżonego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania nieostatecznej decyzji organu podatkowego stanowi przyczynę bezprzedmiotowości postępowania sądowego w sprawie kontroli legalności tego postanowienia, w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. /. Wynik postępowania sądowego pozostanie bez wpływu na sytuację prawną skarżącego podatnika, na zakres jego praw i obowiązków. 8. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie sądowe na podstawie art.161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.