I SA/Lu 232/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 2 marca 2022 r. znak 0601-IEE.711.48.2022.2 w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: - odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia z dnia 4 maja 2022 r. skarżącą wezwano do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pod adresem, wskazanym przez skarżącą w skardze, w trybie doręczenia zastępczego, tj. poprzez dwukrotne awizowanie przesyłki w dniach 13 maja oraz 23 maja 2022 r. Skarżąca nie przedłożyła podpisanej własnoręcznie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma sądowego. Wspomniane wyżej podstawowe wymagania przewidziane dla pisma zostały określone w art. 46 § 1 p.p.s.a., w którym wskazano m.in., że każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (pkt 4). Jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W stosunku do skargi skutkiem nieuzupełnienia w terminie braków formalnych jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżącą wezwano do podpisania skargi pod rygorem jej odrzucenia. Doręczenie wezwania miało miejsce w trybie art. 73 § 1 - § 3 p.p.s.a., a skutek doręczenia, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a., nastąpił z dniem 27 maja 2022 r. Strona nie usunęła wskazanego braku formalnego skargi w terminie. Mając na względzie powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.