I SA/Lu 240/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości p o s t a n a w i a zwolnić A. L. z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w całości. Wnioskiem złożonym w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.083 zł skarżąca zwróciła się o zwolnienie jej od kosztów sądowych z uwagi na złą sytuację finansową. W motywach wniosku podniosła, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymując się z renty w kwocie 1.287,79 zł netto. Nie posiada żadnego majtku ani oszczędności. Zajmuje lokal komunalny ponosząc koszty jego utrzymania. Z tych względów - jak podniosła - nie jest w stanie ponieść kosztów zainicjowanego postępowania sądowego. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że w niniejszej sprawie strona wnosi o zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. W związku z tym warunki jakie powinien spełnić by skorzystać z tego prawa określa art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.), zgodnie z którym przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w tym zakresie następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena informacji dotyczących stanu majątkowego i zdolności finansowych strony skarżącej pozwoliła stwierdzić, że jest ona osobą, której wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. W tym zakresie wskazać trzeba, że strona dysponuje dochodem wynoszącym jedynie 1.287 zł miesięcznie. W tej sytuacji opłacenie kosztów sądowych nawet w najmniejszej wysokości spowodowałoby uszczerbek w utrzymaniu koniecznym strony, co uzasadnia uwzględnienie złożonego wniosku. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.