I SA/Lu 243/18
PostanowienieWSA w Lublinie2018-06-29
Skład orzekający: Referendarz sądowy Marcin Małek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sytuacja finansowa strony, obejmująca brak własnych dochodów, utrzymanie rodziny z wynagrodzenia małżonki oraz ogłoszoną upadłość, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Sąd uznał, że sytuacja finansowa strony, charakteryzująca się brakiem własnych dochodów, utrzymaniem rodziny z wynagrodzenia małżonki w kwocie 1.530 zł netto miesięcznie, brakiem majątku oraz ogłoszoną upadłością, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Opłacenie kosztów sądowych spowodowałoby uszczerbek w utrzymaniu koniecznym dla rodziny.Stan faktyczny
Strona W. T. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej dotyczącą podatku VAT. Skarżący jest bezrobotny, a rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia małżonki w kwocie 1.530 zł netto. Rodzina posiada jedynie mieszkanie małżonki, a wobec skarżącego ogłoszono upadłość. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Zwolniono W. T. z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w całości.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień i październik 2015 r. p o s t a n a w i a zwolnić W. T. z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w całości.
Wnioskiem złożonym w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.000 zł, skarżący zwrócił się o zwolnienie go od kosztów sądowych, z uwagi na złą sytuację finansową.
Z uzasadnienia wniosku oraz akt sprawy wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką. Skarżący jest osobą bezrobotną, a rodzina utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę jego małżonki w kwocie 1.530 zł netto. Jedyny majątek rodziny to mieszkanie małżonki o pow. 48 m2 z którą ma zawartą umowę rozdzielności majątkowej. Strona nie posiada przy tym żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani innych wartościowych przedmiotów. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy L.-W. w L. z/s w Ś. ogłosił upadłość wnioskodawcy.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Wniosek strony obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych. Na te koszty składają się opłaty i wydatki sądowe. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, strona wnioskująca zobowiązana jest udowodnić, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków minimalnej egzystencji. Jak bowiem stanowi art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście analiza stanu rodzinnego i majątkowego wnioskodawcy doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
W aktualnej sytuacji procesowej, w jakiej znajduje się skarżący koszty sądowe obejmują wpis sądowy od ewentualnie wniesionej skargi kasacyjnej w kwocie 1.000 zł. Należy natomiast zauważyć, że rodzina strony dysponuje dochodem wynoszącym 1.530 zł miesięcznie (wynagrodzenie za pracę małżonki skarżącego). Skarżący nie ma natomiast własnego dochodu ani majątku. Co więcej w stosunku do jego osoby orzeczono upadłość.
W tej sytuacji opłacenie kosztów sądowych spowodowałoby uszczerbek w utrzymaniu koniecznym rodziny, co uzasadnia uwzględnienie złożonego wniosku.
Podkreślić jednocześnie należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło