I SA/Lu 244/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi D. Spółka Jawna S. G., H. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za sierpień 2012 r. - w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi p o s t a n a w i a: - przywrócić D. Spółce Jawnej S. G., H. K. termin do uiszczenia wpisu od skargi. W toku postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi D. Spółka Jawna S. G., H. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie podatku akcyzowego za sierpień 2012 r., pełnomocnik strony został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.000 zł, w siedmiodniowym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierająca wezwanie odebrała pełnomocnik strony, doradca podatkowy I. S., w dniu 6 lutego 2015 r. W zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony. W dniu 5 marca 2015 r. strona złożyła natomiast wniosek (podpisany w imieniu Spółki przez jej dwóch wspólników) o przywrócenie jej terminu do uiszczenia wpisu od skargi. We wniosku strona wyjaśniała, że pełnomocnika, który dotychczas reprezentował spółkę w postępowaniu przed tutejszym Sądem, Spółka odwołała 6 lutego 2015 r., o czym informowała Sąd. Pełnomocnik nie przekazał wspólnikom Spółki żadnej informacji o konieczności uiszczenia wpisu. W dniu 2 marca 2015 r. w siedzibie tutejszego Sądu, spółka "przypadkiem" dowiedziała się o wezwaniu do uiszczenia wpisu. W ocenie strony, nie ponosi ona, z uwagi na powyższe okoliczności, winy w uchybieniu terminu. Do wniosku Spółka dołączyła odcinek przelewu, dokumentujący uiszczenie należnego wpisu od skargi w dniu 3 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 ( 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2014 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "ppsa"), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 ( 1 i 4 ppsa). Powyższe przesłanki zostały przez stronę spełnione. Ponadto zgodnie z art. 87 ( 2 ppsa w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Istotnym przy tym jest, iż przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności ale także i te świadczące o podjęciu lub nie przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu - por. np. wyroki NSA z dnia 14 stycznia 2000 r., I SA/Gd 794/99, Lex nr 40381, z dnia 8 grudnia 1999 r., I SA/Lu 1246/98, LEX nr 40367, z dnia 13 sierpnia 1999 r., III SA 7432/98, LEX nr 39470, czy postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/99, LEX nr 50679. Bezspornym przy tym jest, że uprawdopodobnienie tych okoliczności należy zawsze do strony, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Przechodząc na grunt sprawy niniejszej, stwierdzić należy, iż wskazana we wniosku argumentacja, w ocenie Sądu, zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy na treść art. 42 § 1 ppsa, który stanowi, że Wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym, w stosunku zaś do strony przeciwnej i innych uczestników - od dnia doręczenia im tego zawiadomienia przez sąd. Oczywistym jest zatem, że od dnia nadesłania do Sądu informacji o odwołaniu pełnomocnictwa dla dotychczasowego pełnomocnika, co Spółka uczyniła niezwłocznie po odwołaniu pełnomocnictwa, miała ona uzasadnione prawo przypuszczać, że odtąd wszelka korespondencja będzie kierowana do niej. Prawdopodobne jest też, iż nie wiedziała o skierowanym do byłego pełnomocnika wezwaniu do uiszczenia wpisu. W tym stanie rzeczy stwierdzając, iż uchybienie terminu w sprawie niniejszej nie nastąpiło w wyniku zaniedbania, czy też okoliczności od strony zależnych - działając na podstawie art. 86 ( 1 ustawy ppsa należało orzec jak w sentencji