I SA/Lu 246/06

WyrokWSA w Lublinie2006-06-14

Skład orzekający: Irena Szarewicz-Iwaniuk, Halina Chitrosz, Anna Kwiatek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doręczenie zastępcze decyzji administracyjnej, dokonane na podstawie art. 150 Ordynacji podatkowej, jest skuteczne, jeśli z dokumentów nie wynika sposób zawiadomienia adresata o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym?
Ratio decidendi
Doręczenie zastępcze na podstawie art. 150 Ordynacji podatkowej jest skuteczne tylko wtedy, gdy adresat zostanie dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, a sposób zawiadomienia jest zgodny z art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej (np. umieszczenie zawiadomienia w skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania). Jeśli z dokumentów nie wynika, czy i w jaki sposób takie zawiadomienie zostało dokonane, uznanie doręczenia za skuteczne jest dowolne i stanowi naruszenie przepisów.
Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez B.J. od decyzji Prezydenta Miasta w sprawie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego. Kolegium uznało doręczenie decyzji za skuteczne w trybie doręczenia zastępczego (art. 150 Ordynacji podatkowej), wskazując na pozostawienie przesyłki w urzędzie pocztowym od 21 września do 11 października 2005 r. i dwukrotne awizowanie. B.J. skarżył postanowienie, argumentując, że nie był powiadamiany o złożeniu przesyłki i odwołanie złożył w terminie od daty faktycznego odbioru decyzji.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Sędziowie WSA Halina Chitrosz,, NSA Anna Kwiatek (spr.), Protokolant st.insp.sąd. Magdalena Futyma, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi B.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienie środka odwoławczego uchyla zaskarżone postanowienie Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odwołanie B.J. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] września 2005 r. w sprawie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego, wniesione zostało z uchybieniem terminu. Jako podstawę prawną postanowienia Kolegium wskazało art. 228 § 1 pkt 2 ustawy – Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), a w jego uzasadnieniu podało, że doręczenie decyzji dokonane zostało, w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej, w dniu 11 października 2005 r., stąd wniesienie w dniu 31 października 2005 r. odwołania nastąpiło po upływie terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Kolegium ustaliło, że przesyłka zawierająca decyzję złożona była w placówce pocztowej od dnia 21 września do dnia 11 października 2005 r. i o fakcie tym zawiadomiono adresata dwukrotnie: 23 września i 3 października 2005 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie B. J. wnosił o uchylenie postanowienia argumentując, że nie był powiadamiany o złożeniu przesyłki w urzędzie pocztowym, a odwołanie złożył w terminie 14 dni od daty odebrania decyzji w Wydziale Finansowym Urzędu Miasta. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej na skutek dowolnej, bo nie znajdującej oparcia w materiale dowodowym, oceny, że doręczenie decyzji objętej odwołaniem dokonane zostało z zachowaniem wymogów określonych w art. 150 Ordynacji podatkowej. Ze znajdującej się w aktach podatkowych (k. 24) koperty i załączonego druku potwierdzenia odbioru przesyłki wynika jedynie, że z powodu niemożności doręczenia przesyłki adresatowi, pozostawiono ją w dniu 23 września 2005 r. na okres 14 dni w urzędzie pocztowym oraz, że powtórnie awizowano ją w dniu 3 października 2005 r. Z dokumentów tych nie wynika, w jaki sposób doręczyciel przesyłki zawiadomił adresata o pozostawieniu jej w urzędzie pocztowym, a więc, czy zawiadomienia tego dokonał. Dla uznania skuteczności doręczenia zastępczego na podstawie art. 150 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej niezbędne jest dwukrotne powiadomienie adresata przesyłki o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym – art. 150 § 1a. Sposób zawiadomienia adresata o tym fakcie określony jest w art. 150 § 2 zd. 1 Ordynacji podatkowej. Zawiadomienie powinno być umieszczone w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania, biura bądź innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Dopuszczone prawem możliwości zawiadomienia adresata o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym wymienione są na druku potwierdzenia odbioru przesyłki i doręczyciel ma obowiązek zaznaczyć, w którym ze wskazanych sposobów dokonał powiadomienia. Skoro z treści potwierdzenia odbioru przesyłki, zawierającej decyzję organu I instancji, nie wynika, czy dokonano zawiadomienia skarżącego o pozostawieniu tej przesyłki w urzędzie pocztowym, to dowolnym było uznanie, że zawiadomienia dokonano w jakikolwiek sposób w dniu 23 września i w dniu 3 października 2005 r. Z akt sprawy nie wynika przy tym, by organ odwoławczy czynił ustalenia faktyczne, co do sposobu (miejsca umieszczenia) zawiadomienia o pozostawaniu przesyłki w urzędzie pocztowym, poza wynikającymi z treści druku potwierdzenia odbioru przesyłki. Ponadto zauważyć należało, że termin 14 dni, o którym mowa w art. 150 § 1 Ordynacji podatkowej, liczony jest od daty pierwszego zawiadomienia adresata o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym (pierwszego awiza), a nie jak przyjęto w uzasadnieniu postanowienia – od daty nadania przesyłki wskazując, iż przesyłka złożona była w urzędzie pocztowym od dnia 21 września 2005 r. (data wynikająca z pieczęci nadawczej). Uznając zatem, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z istotnym naruszeniem art. 191 w związku z art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej i w konsekwencji z naruszeniem art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło