I SA/Lu 252/05

Wojewódzki Sd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz (spr.), Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Ryniec, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant Anna Kurczuk, po rozpoznaniu w dniu 12 października 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi ,,[...]’’ H., S. spółki jawnej w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zabezpieczenia na majątku przyszłego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2003 r. p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie Sygn. ISA/Lu 252/05 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżoną decyzją z dnia [...], Nr [...] wydaną na podstawie art. 233§1 pkt.1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa / Dz.U.Nr 137, poz.926, z późn. zm. / - Dyrektor Izby Skarbowej - po rozpatrzeniu odwołania spółki jawnej "[...]" H., S. w B. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], nr [...] w sprawie zabezpieczenia na majątku przyszłego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2003r. w przybliżonej kwocie 180.269,00zł - utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu tego orzeczenia - Dyrektor Izby Skarbowej podał, że w wyniku przeprowadzonego u podatnika postępowania kontrolnego stwierdzono nausznie przepisów art. 21 c ust.2 ustawy z dnia z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50, z późn. zm.) oraz §1 pkt.2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2002r. w sprawie określenia wzorów: znaku informującego podróżnych o możliwościach zakupu w punktach sprzedaży towarów, od których przysługuje zwrot podatku od towarów i usług, imiennego dokumentu będącego podstawą do dokonania zwrotu podatku podróżnym oraz stempla potwierdzającego na dokumencie wywóz towarów / Dz.U. Nr 54, poz. 473 /. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał dalej, iż w uzasadnieniu odwołania wniesionego od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], nr [...] w sprawie zabezpieczenia na majątku przyszłego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2003r. w przybliżonej kwocie 180.269,00zł, strona skarżąca zarzuciła sposób określenia zaległości podatkowej oraz brak ustawowych przesłanek do zabezpieczenia zobowiązania podatkowego. W rozpoznaniu odwołania organ II instancji nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia, a w szczególności podniósł, iż instytucja zabezpieczenia na majątku wykonania zobowiązania podatkowego została przewidziana w art. 33 Ordynacji podatkowej i stanowi ona prawo organu do zabezpieczenia podatkowego na majątku podatnika w toku postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej. Odwołując się do treści tego przepisu zwrócono uwagę, iż uzależnia on prawo do wydania decyzji o zabezpieczeniu od określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego oraz od stwierdzenia uzasadnionej obawy, że nie zostanie ono wykonane. Ta ostania może dotyczyć sytuacji, w której podatnik nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym i dokonuje czynności, których skutkiem jest utrata prawa własności do majątku. Treść powołanego przepisu, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej dopuszcza również istnienie innych przesłanek, które uzasadniają stan obawy organu podatkowego, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane w sposób prawidłowy. Kierując się powyższą oceną – organ II instancji uznał, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w B. wydając decyzję w sprawie zabezpieczenia na majątku przyszłego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2003r. w przybliżonej kwocie 180.269,00zł postąpił zgodnie z dyspozycją przepisu art. 33 Ordynacji podatkowej, a mianowicie określił przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz uzasadnił stan obawy, iż zobowiązanie to może nie zostać wykonane. W szczególności podniesiono, iż istotnym elementem uzasadniającym przyjęcie obawy, że podatnik może uchylić się od jego wykonania jest sama wysokość przewidywanych zobowiązań podatkowych łącznie z odsetkami, których zabezpieczenie dotyczy. Wskazano również, iż według ustaleń organu strona skarżąca posiada niewielki majątek w postaci środków trwałych oraz swoją działalność gospodarczą prowadzi na wydzierżawionych obiektach. Osiągane przez podatnika wysokie zwroty podatku naliczonego, będące wynikiem prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w zmieniających się warunkach gospodarki rynkowej stanowią przyszłe i niepewne wpływy gotówkowe, z których zaspokojenie przyszłych zobowiązań podatkowych może okazać się problematyczne, zwłaszcza, jeżeli te warunki się zmienią. Wskazano również na okoliczność zmniejszenia się obrotów podatnika z tytułu sprzedaży w roku 2004 w porównaniu z rokiem 2003, co wynika ze składanych deklaracji podatkowych. Końcowo, Dyrektor Izby Skarbowej zauważył, iż nie ma podstaw do podzielnia poglądu strony skarżącej, iż wobec wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2004r., wydanego w sprawie o sygn. I SA/Lu 93/04, na mocy którego uchylono decyzje organów obu instancji w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2003r., nie funkcjonuje również w obrocie prawnym postanowienie o wszczęciu postępowania wydane w sprawie wymiarowej. Wyrok Sądu, o którym mowa wyeliminował bowiem z obrotu jedynie decyzje organów I i II instancji, natomiast w żadnym wypadku nie dotyczył postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2003r. wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], nr [...]. Postanowienie to zatem, wbrew temu, co wywodzi strona może stanowić podstawę do wydania zaskarżonej decyzji o zabezpieczeniu. Na powyższą decyzję spółka jawna "[...]" H., S. w B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Urzędu Skarbowego w B. skarżąca zarzuciła organom podatkowym naruszenie: 1/ przepisów prawa materialnego w zakresie art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez przyjęcie, że w sprawie zaistniała uzasadniona obawa, że zobowiązanie podatkowe nie zostanie wykonane; 3/ przepisów postępowania w części dotyczącej art. 122, art. 187§1 i art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez ich naruszenie, co doprowadziło do dowolnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. Na poparcie swoich zarzutów strona skarżąca wskazała, iż istotą sporu jest ocena, czy "treść przepisu art. 33 §1 Ordynacji podatkowej pozwala posłużyć się nieprawdziwą przesłanką i dokonać zabezpieczenia na majątku podatnika należności podatkowych" oraz odwołała się do szeregu orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego mających potwierdzać jej tezę, iż rzeczą organów podatkowych jest wykazanie stanu obawy co do niewykonalności zobowiązania podatkowego przez podatnika. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Na rozprawie w dniu 12 października 2005r. pełnomocnicy stron zgodnie oświadczyli, iż w dniu 15 września 2005r. została wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzja utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji w przedmiocie określenia skarżącej spółce zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2003r., a pełnomocnik strony skarżącej dodatkowo potwierdził fakt jej doręczenia. Byt prawny decyzji o zabezpieczeniu określony został w przepisie art. 33 a Ordynacji podatkowej. W myśl jego § 1 pkt.2 – decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Skoro poza sporem jest, iż dyspozycja tego przepisu została wypełniona, to w ocenie Sądu przestał istnieć przedmiot postępowania sądowego. Taka zaś sytuacja prawna stanowi z kolei przesłankę umorzenia postępowania, o której mowa w przepisie art. 161§1 pkt.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U.Nr 153, poz.1270 z późn.zm.). Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.