I SA/Lu 253/13

I SA/Lu 253/13 POSTANOWIENIE Dnia 9 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów bez pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2007r. w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia przyznać M. B. prawo pomocy we wnioskowanym zakresie przez zwolnienie od wpisu od skargi w całości. I SA/Lu 253/13 UZASADNIENIE M. B. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie w całości od wpisu sądowego. Uzasadniała, że jedynym dochodem jest emerytura w wysokości 2.634 zł brutto miesięcznie. Sama prowadzi gospodarstwo domowe. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Miesięczne koszty leczenia, utrzymania mieszkania, opłat za telefon stanowią łącznie kwotę rzędu 900 zł. Jedyny jej majątek to spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego o powierzchni 38,8 m2. Nie ma oszczędności, wartościowych przedmiotów czy innych zasobów majątkowych. W związku z decyzjami organów podatkowych do emerytury została skierowana egzekucja. Egzekucja obejmuje zaległość podatkową w wysokości 112.615 zł. W rezultacie sprzeciwu, postanowienie z dnia 12 kwietnia 2013 r. utraciło moc. Wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu przez sąd. Stanowi o tym art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 ze zm. - p.p.s.a.). Zgodnie z art. 245 § 1 w związku z art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym, na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w rozumieniu art. 245 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. W przedstawionych okolicznościach faktycznych i prawnych należy stwierdzić, że skarżąca wykazała brak możliwości poniesienia wpisu od skargi w rozumieniu przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sytuacja życiowa skarżącej, która sama prowadzi gospodarstwo domowe i choruje oraz porównanie jej dochodów z koniecznymi wydatkami uzasadniają stwierdzenie, że skarżąca nie jest w stanie ponieść wpisu od skargi bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie. Należy zwrócić uwagę, że obok wydatków niezbędnych, by utrzymać mieszkanie, by kontynuować leczenie, skarżąca musi ponosić także wydatki na wyżywienie i ubranie, niewątpliwe należące do kosztów koniecznego utrzymania. Nadwyżka dochodów ponad te konieczne wydatki jest poddana egzekucji, prowadzonej dla wykonania decyzji organu podatkowego. Ten stan rzeczy istniał w czasie, w którym powstał obowiązek skarżącej zapłaty wpisu od skargi. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji, uwzględnić w całości wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy.