I SA/Lu 26/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata B. P. o przyznanie kosztów reprezentacji z urzędu w sprawie ze skargi J. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi B. P. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) podatku od towarów i usług, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego tutejszego sądu z dnia 29 marca 2017 r. przyznane zostało skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od każdej opłaty sądowej ponad kwotę 20 zł oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w L. na pełnomocnika skarżącego wyznaczył adw. B. P., który zapoznał się ze sprawą i podjął określone czynności procesowe. W piśmie z dnia 2 października 2017 r. (k. 127 a.s.) wyznaczony adwokat zawarł wniosek o przyznanie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone przez skarżącego w całości, ani w części. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 - dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W odniesieniu do adwokatów powyższe zasady aktualnie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem sporu nie była należność pieniężna ani też orzeczenie Urzędu Patentowego wynosi 240 zł. W ocenie referendarza sądowego tak wyliczona kwota jest adekwatna do udziału pełnomocnika w postępowaniu po wzięciu pod uwagę niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika, a także charakteru przedmiotowej sprawy. Wskazaną powyżej opłatę, zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia, należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (obecnie 23 %). W konsekwencji finalne wynagrodzenie należne pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wynosi 295,20 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.