I SA/Lu 260/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące III-V, VIII-XII 2002 r. - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji do dnia wydania wyroku w sprawie niniejszej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie . W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące III-V, VIII-XII 2002 r., Z. Ż., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wywodził, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji zagrozi podstawowym interesom podatnika, albowiem podatnik nie posiada środków pieniężnych pozwalających uregulować określone w decyzji zobowiązanie podatkowe. Jedynym jego źródłem utrzymania jest renta w wysokości 422, 20 zł miesięcznie, a stan zdrowia wymaga aby systematycznie ponosił on koszty leczenia w znacznej wysokości. Nadto stwierdził, że w stosunku do podatnika wszczęto już postępowanie egzekucyjne w związku z powstałym zobowiązaniem podatkowym w podatku akcyzowym za 2002 r. i z tego tytułu organ egzekucyjny zajmuje część świadczenia rentowego. Przedmiotowe okoliczności, w jego ocenie, przemawiają za zasadnością wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm./ wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków /z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie/, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę /majątkową, a także niemajątkową/, która nie będzie mogła być wynagrodzona poprzez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, niepubl. – Lex Polonica). Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd nie bada, czy skarga jest uzasadniona, a jedynie czy nie występują wymienione w cytowanym art.61 § 3 przesłanki wyłączające możliwość uwzględnienia wniosku oraz czy zachodzą wskazane w tym przepisie przesłanki umożliwiające uwzględnienie wniosku, tj. czy istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istnienie niebezpieczeństwa, o którym mowa, winien przy tym wykazać wnioskujący. Zdaniem Sądu, powołane przez skarżącego okoliczności dają podstawę do podzielenia jego poglądu, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Należności podatkowe wynikające z zaskarżonej decyzji stanowią znaczną kwotę /wartość przedmiotu sporu to 827.901,00 zł/, jak zaś oświadczył skarżący jego stały miesięczny dochód to renta w kwocie 422, 20 zł, obecnie pomniejszana na skutek wszczętej wobec niego egzekucji administracyjnej. Wobec powyższego, na podstawie art.61 § 3 i 5 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak na wstępie.