I SA/Lu 261/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2004r. postanawia - zawiesić postępowanie. Jak wynika z akt sprawy niniejszej, wyrokiem z dnia 19 października 2012r. (k-58 akt sądowych) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uwzględnił wniesioną przez H. G. skargę wszczynająca postępowanie w niniejszej sprawie. Odpis wyroku z pisemnym uzasadnieniem doręczony został Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w dniu 28.11.2012r. (k-70), natomiast skarżącemu odpis wyroku z pisemnym uzasadnieniem nie został doręczony, a z informacji zamieszczonej przez pocztę na przesyłce wynika, że adresat zmarł (k-71). Dnia 7.12.2012r. wpłynął do Sądu odpis skrócony aktu zgonu H. G. (k-68 akt sprawy I SA/Lu 264/12), z którego wynika, że skarżący zmarł 16 października 2012r. Art.124 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nz 2012r. poz.270), zwanej dalej "P.p.s.a.", stanowi, że sąd z urzędu zawiesza postępowanie w razie śmierci strony (...), z zastrzeżeniem § 3, oraz że zawieszenie ma skutek od dnia tego zdarzenia. W sprawie niniejszej przedmiotem postępowania jest wznowienie postępowania w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego, zatem nie ma w niej zastosowania wyjątek zastrzeżony w § 3 art.124 P.p.s.a., który stanowi, iż nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (por. w szczególności: art.97 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa – Dz.U. z 2012r. poz.749). Wskazać ponadto należy, że w sytuacji, gdy orzeczenie sądu I instancji nie uprawomocniło się przed dniem śmierci strony, sprawa nadal pozostaje w toku, a przewidziane prawem terminy, w tym do zaskarżenia orzeczenia, nie biegną (por.: art.127 § 2 P.p.s.a.). Stąd, w szczególności, nie jest możliwe wykonanie przez sąd obowiązku wynikającego z art.286 § 1 P.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art.124 § 1 pkt 1 i art.131 P.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.