I SA/Lu 264/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. F. w przedmiocie "pozwu o zasądzenie" postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 31 grudnia 2014 r. zatytułowanym "pozew o zasądzenie" E. F. zwrócił się do tutejszego Sądu jako powód o zasądzenie na jego rzecz od pozwanego Urzędu Skarbowego kwoty 403.325 zł wraz z ustawowymi odsetkami. Z uzasadnienia pisma oraz dołączonych dokumentów wynika, iż skarżący domaga się od urzędu skarbowego zwrotu nadpłaty podatku za lata 1987-1988. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego wniósł o jej odrzucenie. Organ nadmienił, że w niniejszej sprawie nie toczyło się postępowanie administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie natomiast z § 2 tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Wobec powyższego stwierdzić należy, że sądy administracyjne powołane są do kontroli legalności działań organów administracji publicznej, określając przy tym przedmiotowy zakres spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych. Podkreślenia wymaga przy tym, że określenie tego, które z rozstrzygnięć organów administracyjnych podlegają kontroli sądu ma charakter zamknięty. Oznacza to, że nie wszystkie z nich mogą być przedmiotem rozpoznania przez sąd, celem zbadania ich zgodności z prawem. W niniejszej sprawie pismo E. F. jest w istocie skierowanym do sądu żądaniem zasądzenia od organu określonej kwoty tytułem zwrotu zapłaconego podatku. Rozstrzygnięcie o zasadności takiego żądania pozostaje jednak poza kompetencjami sądu administracyjnego. Właściwą drogą do domagania się zwrotu podatku jest droga postępowania administracyjnego. Dopiero z chwilą wydania przez organ administracyjny stosownego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie, po wyczerpaniu administracyjnego toku instancji, strona będzie mogła wnieść skargę do sądu administracyjnego, celem poddania tego rozstrzygnięcia kontroli sądowej. W obecnej chwili sąd administracyjny nie jest władny do wydania rozstrzygnięcia o zasadności żądania strony. Skarga taka, jako nie należąca do właściwości sądu administracyjnego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.