I SA/Lu 267/08

Wojewódzki Sad Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 11 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych - w zakresie zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lipca 2008r. p o s t a n a w i a: - odrzucić zażalenie Pismem datowanym na dzień 20 sierpnia 2008 r. (data wpływu do Sądu 22 sierpnia 2008 r. ) skarżąca W. K. wniosła zażalenie na zarządzenie "z dnia 25 lipca 2008 r. w sygn. akt I SA/Lu 267/08", k.65. Zaskarżonym zarządzeniem, datowanym na dzień 24 lipca 2008 r., a wykonanym przez Sekretariat tutejszego Sądu w dniu 25 lipca 2008 r. (w wyniku czego mylnie skarżąca wskazała dzień 25 lipca 2008 r. jako datę wydania zarządzenia) Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w związku z treścią pisma z dnia 15 lipca 2008 r., zarządziła poinformować W.K., że wniosek o ustanowienie adwokata można złożyć w każdym czasie aż do prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej oraz stwierdziła, iż w sprawie niniejszej nie było składane żadne pismo z dnia 7 lipca 2008 r. (k.61). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Przepis art. 194 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), stanowi, iż zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których zamknięty katalog wymienia § 1 tego artykułu. Skoro zaś w katalogu przypadków, o których mowa w art. 194 § 1, ani w żadnym innym przepisie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ustawodawca nie przewidział środka zaskarżenia w postaci zażalenia na zarządzenie o pouczeniu strony o przysługujących jej środkach procesowych oraz o stanie sprawy, to oczywistym jest, że takiego środka zaskarżenia nie można domniemywać, a tym bardziej nie można się go doszukiwać wbrew ustawie. Wobec powyższego, skoro przedmiotowe w sprawie zażalenie zostało wniesione na czynność, od której nie przysługuje żaden środek odwoławczy, należało je uznać jako niedopuszczalne i, na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzec jak w sentencji postanowienia.