I SA/Lu 273/08

Wojewódzki Sad Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Czajecka-Szpringer po rozpoznaniu w dnia 27 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] , nr [...] w przedmiocie uzupełnienia postanowienia Prezydenta Miasta L. z dnia [...] Nr [...] p o s t a n a w i a : - odrzucić skargę Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga H. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...], Nr [...], mocą którego Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia H.P.na postanowienie Prezydenta Miasta L. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie uzupełnienia postanowienia tego organu z dnia [...] Nr [..], uchyliło w całości zaskarżone przez stronę postanowienie z dnia[...]. i odmówiło uzupełnienia postanowienia Prezydenta Miasta L.z dnia [...] r. Z pouczenia zawartego w przedmiotowym postanowieniu, co do trybu i rodzaju przysługującego stronie środka odwoławczego wynikało, że na postanowienie to przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art.3 (1 i (2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – dalej p.p.s.a./, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt.1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt.5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt.1-4. Zaskarżonym postanowieniem, po rozpatrzeniu zażalenia H. P., Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozstrzygnęło co do wniosku strony o uzupełnieniu postanowienia organu podatkowego I instancji z dnia [...] o zaliczeniu wpłaty. Tryb rektyfikacji postanowienia - art. 213 § 1 w zw. z art. 219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. /Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm./. służy usunięciu z niej takich wad, które są nieistotne i nie dają podstaw do zmiany lub uchylenia rozstrzygnięcia. Orzeczenie o uzupełnieniu postanowienia lub o odmowie jego uzupełnienia , nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona, a zgłoszenie żądania uzupełnienia postanowienia /decyzji/ przesuwa początek liczenia terminu do wniesienia zażalenia /odwołania/ na dzień doręczenia stronie odpowiedzi. Dalszą konsekwencją takiej tezy jest stanowisko, że postanowienie o odmowie uzupełnienia postanowienia wydane przez SKO, po rozpatrzeniu zażalenia, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 Ordynacji podatkowej jest niezaskarżalne w postępowaniu sądowo- administracyjnym. Postanowienie organu podatkowego I instancji w przedmiocie zaliczenia wpłaty, o którego uzupełnienie strona wnosiła zostało /po rozpatrzeniu zażalenia strony/ utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...]. Od tego rozstrzygnięcia zaś została złożona skarga do sądu administracyjnego – sygn. akt I SA/Lu 272/08. To w trybie kontroli sądowej tego właśnie postanowienia możliwe będzie zbadanie zasadności podjętego przez organy podatkowe rozstrzygnięcia w przedmiocie uzupełnienia postanowienia w zakresie zaliczenia wpłaty. Błędne zaś pouczenie organu podatkowego o przysługującym stronie środku odwoławczym nie może niweczyć skutku niedopuszczalności skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] albowiem stawiałoby to ją w uprzywilejowanej, a sprzecznej z prawem sytuacji procesowej. Uznając zatem wniesienie przedmiotowej skargi za niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę odrzucić.