I SA/Lu 278/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Szarewicz- Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności do gospodarstwa niskotowarowego - w zakresie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Lu 278/09. Pismem z dnia 17 lutego 2014r. (data pisma) M. G. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 czerwca 2009 r. Do pisma załączył wniosek o uzupełnienie wyroku. We wniosku o przywrócenie terminu M. G. podał, że Sąd ustalając wysokość kosztów postępowania, jakie poniósł w sprawie niniejszej, nie uwzględnił kwoty 100 zł jaką był on obowiązany zapłacić tytułem opłaty kancelaryjnej za sporządzenie wyroku z uzasadnieniem. Wyjaśnił, że nie złożył wniosku o uzupełnienie wyroku w ustawowym 14-dniowym terminie, gdyż wierzył, że Sąd zasądził całość kosztów postępowania. Wskazał również, że działał w sprawie bez fachowego pełnomocnika, a Sąd nie poinformował go o możliwości uzupełnienia wyroku w tym zakresie. Kończąc stwierdził, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie nastąpiło bez jego winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy zauważyć, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej w świetle przesłanki z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") - braku winy w uchybieniu terminu, musi być poprzedzone zbadaniem dopuszczalności tego wniosku. W tym względzie należy wskazać na treść art. art. 87 § 5 p.p.s.a, który stanowi, że po upływie roku od uchybionego terminu jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Stosownie natomiast do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Z powyższych przepisów wynika, że jeżeli Sąd w oparciu o informacje przedstawione przez stronę dojdzie do wniosku, że w sprawie wystąpił przypadek wyjątkowy, może wniosek taki merytorycznie rozpoznać, albo wniosek taki powinien odrzucić jako niedopuszczalny, gdy w sprawie przypadek wyjątkowy nie zachodzi. W orzecznictwie przyjmuje się, że "przez wyjątkowy przypadek należy rozumieć okoliczność nadzwyczajną, która uniemożliwiła stronie dokonanie czynności w normalnym trybie" (por np.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 marca 2011 r., sygn. akt II GZ 129/2011; z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 991/11, publ. w CBOSA). W rozpoznawanej sprawie termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku ogłoszonego w dniu 30 czerwca 2009r. upływał w dniu 14 lipca 2009 r., zaś pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu zostało złożone w dniu 21 lutego 2014 r. (data nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym) tj. ze znacznym przekroczeniem roku od uchybionego terminu do wniesienia ww. wniosku. We wniosku skarżący nie wskazuje zaś na żadne wyjątkowe okoliczności, które mogłyby usprawiedliwiać przywrócenie terminu po upływie roku od jego uchybienia. Za przyjęciem, że w sprawie doszło do zaistnienia "wyjątkowego przypadku" nie może bowiem przemawiać wskazywana w uzasadnieniu wniosku nieznajomość przepisów prawa przez skarżącego i występującego w jego imieniu ojca – J. G. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są przepisami powszechnie obowiązującymi, zostały bowiem opublikowane w Dzienniku Ustaw zgodnie z obowiązującymi zasadami publikacji aktów normatywnych i każdy może zapoznać się z ich treścią. Nieznajomość prawa szkodzi. Z wniosku strony skarżącej nie wynika, aby wystąpiły inne nadzwyczajne przeszkody uniemożliwiające złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wyroku we właściwym terminie. W konsekwencji wniosek o przywrócenie terminu złożony w niniejszej sprawie należy uznać za niedopuszczalny, a taki wniosek zgodnie z art. 88 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 88 p.p.s.a. w związku z art. 87 § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.