I SA/Lu 278/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Szarewicz- Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności do gospodarstwa niskotowarowego - w zakresie wniosku o sprostowanie wyroku p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt I SA/Lu 278/09. Wnioskiem z dnia 6 grudnia 2013 r., uzupełnionym pismem z dnia 18 stycznia 2014 r. M. G. wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt 278/09, polegającej na zaniżeniu kwoty zasądzonej od organu, tytułem zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że z powodu oczywistej omyłki rachunkowej Sąd ustalając wysokość kosztów postępowania, jakie skarżący poniósł w sprawie niniejszej, nie uwzględnił kwoty 100 zł jaką był on obowiązany zapłacić tytułem opłaty kancelaryjnej za sporządzenie wyroku z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej ppsa, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nie budzi również wątpliwość, że sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 156 w związku z art. 159 ppsa), oraz że sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz po redakcją R. Hauser, M Wierzbowski Warszawa 2011, s. 558) Rozpoznając wniosek skarżącego z dnia 6 grudnia 2013 r. stwierdzić należy, że nie jest on zasadny i jako taki podlega oddaleniu. Wskazywane przez pełnomocnika skarżącego okoliczności nie stanowiły o niedokładności w wyroku czy o oczywistej omyłce rachunkowej, która nie wynika z błędnego podsumowania cyfr, lecz z pominięcia jednego ze elementów kosztów sądowych nie jest błędem pisarskim lub inną oczywistą omyłką w rozumieniu powołanego przepisu (np. co do imienia strony). Zawarte w nim żądanie nie jest bowiem żądaniem sprostowania oczywistej omyłki, lecz de facto żądaniem zmiany merytorycznej treści orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania. Dodać należy, że prawidłowym trybem weryfikacji rozstrzygnięcia sądu w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej jest przewidziana w art. 194 § 1 pkt 9 ppsa, możliwość wniesienia zażalenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ppsa orzeczono jak w sentencji.