I SA/Lu 279/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Gdulewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 23 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr Rep. [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2004 r. p o s t a n a w i a Odrzucić skargę W dniu 26 maja 2004 r. H. C. wniosła, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Kolegium z dnia [...] r., Nr [...], mocą której organ podatkowy II instancji uchylił w całości decyzję - nakaz płatniczy Nr [...] z dnia [...] r., wydaną z upoważnienia Wójta Gminy, w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2004 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W dniu 22 czerwca 2004 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w sposób prawidłowy i odebrane przez skarżącą w dniu 25 czerwca 2004 r.( potwierdzenie odbioru k. 6). Wpis w zakreślonym terminie nie został uiszczony. Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 ( 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - ( Dz.U. Nr 153, poz 1270 ) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wskazano na wstępie skarżąca otrzymała wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w dniu 25 czerwca 2004 r. Tym samym siedmiodniowy termin do jego uiszczenia upłynął w dniu 2 lipca 2004 r. i jak wynika z akt sprawy do tego dnia skarga nie została opłacona. Dlatego też, wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu, biorąc pod uwagę dyspozycję art.220 ( 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji.