I SA/Lu 279/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym dotyczącym nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę W skardze z dnia 5 lutego 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie D. K.i reprezentowany przez radcę prawnego D. K. wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]., utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym dotyczącym nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki AUDI 8. Pod skargą podpisał się radca prawny D. K. Jednocześnie do akt sprawy zostało złożone pełnomocnictwo /k.12/ upoważniające radcę prawnego D. K, udzielone przez M. Z., do wniesienia skargi, występowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 marca 2007 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że złożone pełnomocnictwo procesowe pochodzi od osoby, która uprawniona była do udzielenia pełnomocnictwa do działania w niniejszej sprawie w imieniu skarżącego – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik D. K. nadesłał pełnomocnictwo /k.24/ udzielone przez skarżącego M. Z. do reprezentowania go w sprawie zwrotu podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu, jak również do ustanawiania dalszych pełnomocników. Następnie, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 marca 2007 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków skargi poprzez a) wykazanie, że M. Z. jest osobą, która może być pełnomocnikiem procesowym skarżącego w świetle art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ lub b) złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego. Wezwanie do usunięcia braków zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego – radcy prawnemu D. K., w sposób prawem przewidziany, w dniu 2 kwietnia 2007 r. /potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy/. Pełnomocnik strony nie odniósł się w żaden sposób do wezwania Sądu. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Jak wynika z treści art. 37 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony i jej organu lub przedstawiciela ustawowego ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Gdy pierwsza czynność w postępowaniu sądowoadministracyjnym polega na złożeniu skargi, wówczas do niej należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego odpis. Pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu, jeżeli nie spełnia określonych warunków formalnych. Zgodnie z dyspozycją art. 49 ( 1 powołanej ustawy – jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu na skutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W sprawie niniejszej mamy do czynienia z sytuacją, gdy osoba, której zostało udzielone pełnomocnictwo (M. Z.) udzieliła dalszego pełnomocnictwa radcy prawnemu D. K., występującemu w sprawie jako pełnomocnik strony. Pomimo wezwania Sądu pełnomocnik strony nie wykazał, aby M. Z. był jedną z osób wymienionych w art. 35 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiącego iż pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Pełnomocnictwo udzielone M. Z. przez skarżącego uznać zatem należało za nieskuteczne – a tym samym nieskuteczne było dalsze pełnomocnictwo udzielone przez niego – jako osobę nieuprawnioną D. K.. Radca prawny D. K. nie przedstawił natomiast pełnomocnictwa, udzielonego mu bezpośrednio przez skarżącego, które uprawniałoby go do reprezentowania strony w sprawie. W przypadku skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w/w ustawy, nie uzupełnienie jej braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi przez Sąd. Jak wskazano wyżej, wezwanie do uzupełnienia braków Pełnomocnik D. K. otrzymał w dniu 2 kwietnia 2007 r., tym samym siedmiodniowy termin do ich uzupełnienia upływał z dniem 10 kwietnia 2006 r. Jak wskazano wyżej, pełnomocnik strony nie ustosunkował się w żaden sposób do wezwania Sądu. Skoro w wyznaczonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, to zgodnie z powyższym działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.