I SA/Lu 285/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001r. – w zakresie przyznanie prawa pomocy w postaci częściowego zwolnienia od kosztów sądowych ; p o s t a n a w i a: - odmówić Z. C. przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 17 września 2007r., wezwano skarżącego Z. C. do uiszczenia opłaty w wysokości 100 zł od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 7 września 2007r. Skarżący Z. C. w dniu 13 listopada 2007r., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł /k. 174, 175, 179/. W uzasadnieniu oraz w dodatkowych wyjaśnieniach skarżący wskazał na istotne pogorszenie się jego sytuacji finansowej w ostatnich miesiącach, brak stałych dochodów. Wskazał, iż od 26 stycznia 2007r. nie prowadzi działalności gospodarczej. Nadto dodał, iż posiada oszczędności w kwocie 7000 zł., z których się utrzymuje i zaspokaja stałe potrzeby życiowe, nadto nikt nie pozostaje z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Oświadczył, iż ponosi stałe wydatki na czynsz w wysokości 272 zł miesięcznie, opłaty za energię elektryczną w wysokości 60 zł. miesięcznie, na wyżywienie około 800 zł miesięcznie. Pozostałe wydatki związane z utrzymaniem, nie przekraczają kwoty 35 zł miesięcznie. Ponadto, ponosi wydatki na leczenie, które w 2007r. wyniosły 400 zł. /k.179-180v, 194/. Następnie wnioskiem z dnia 27 grudnia 2007r., skarżący Z. C. wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej /k. 189/. We wniosku złożonym na urzędowym formularzy PPF w dniu 30 stycznia 2008r.,/k. 203-204v/ skarżący wskazał na jego złą sytuację finansową. Podał, iż obecnie nikt nie pozostaje z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, a stan jego oszczędności wynosi 4500 zł. Ponadto, wskazał tożsame stałe miesięczne wydatki, jak we wcześniejszych wyjaśnieniach z dnia 3 stycznia 2008r. /k. 194/. Rozpoznając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył ,co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm./- zwanej dalej "ppsa", w postępowaniu sądowoadministracynym strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 243 ( 1 i art. 245 § 1 ppsa, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego trakcie. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Z. C. wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych tj opłaty kancelaryjnej i wpisu od skargi kasacyjnej, wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, stosownie do art. 245 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 246 § 1 pkt 2 ppsa. Przyznanie prawa pomocy zarówno w całości, jak i w części powinno mieć przełożenie na ogólną sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawcy, a zakres udzielonego prawa pomocy powinien być zróżnicowany w zależności od sytuacji wskazanej we wniosku. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i winna stanowić przywilej dla osób, które muszą korzystać z ochrony prawnej przed sądem tj. przede wszystkim dla osób bezrobotnych, samotnych, bez źródeł stałego dochodu i bez majątku. Może ona znajdować zastosowanie tylko wtedy, gdy strona, w przypadku wniosku o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych wykaże, bez żadnych wątpliwości, że posiadane przez nią środki nie pozwalają jej ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie o którym mowa w art. 246 § 1 pkt. 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy rozumieć takie zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. W ocenie Sądu skarżący w/w przesłanek nie spełnia, a wykazana przez niego sytuacja majątkowa, rodzinna i zdrowotna nie uzasadnia przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Jak wynika ze złożonych przez skarżącego wniosków o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowych wyjaśnień, Z. C. utrzymuje się i zaspokaja swoje stałe potrzeby życiowe ze zgromadzonych oszczędności, które w pierwszym wniosku określił na kwotę 7000 zł, a w drugim wniosku na dzień 30 stycznia 2008r., na kwotę 4500zł. Nadto skarżący wskazał, iż nikt nie pozostaje z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Oświadczył, iż ponosi stałe wydatki na czynsz w wysokości 272 zł miesięcznie, opłaty za energię elektryczną w wysokości 60 zł. miesięcznie, na wyżywienie około 800 zł miesięcznie. Pozostałe wydatki związane z utrzymaniem nie przekraczają kwoty 35 zł miesięcznie. Ponadto, ponosi wydatki na leczenie, które w 2007r. wyniosły 400 zł. Mając na uwadze powyższe oraz wysokość przedmiotowej opłaty kancelaryjnej, która stosownie do § 2 ust. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych /Dz. U. Nr 221, poz. 2192/ wynosi 100 zł, oraz wpisu od skargi kasacyjnej, który stosownie do § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 221, poz. 2193/ wynosi 250 zł., należy zważyć, iż koszty sądowe, które skarżący ma ponieść na tym etapie postępowania, nie przekroczą jego możliwości finansowych oraz nie spowodują uszczerbku w jego utrzymaniu. Konkludując, uwzględnienie przedmiotowych wniosków w sprawie niniejszej, nie znajduje uzasadnienia. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt.2, art. 254 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji.