I SA/Lu 285/06

Dnia 4 listopada 2009 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 rok postanawia 1/ odrzucić zażalenie Z.C. na postanowienie z dnia 28 lipca 2009 roku; 2/ zarządzić pozostawienie bez rozpoznania wniosku Z.C. o przyznanie prawa pomocy. Uzasadnienie. I. Jak wynika z akt sprawy niniejszej, postanowieniem z dnia 28 lipca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił, na podstawie art.178 w związku z art.197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", zażalenie skarżącego Z. C. na zarządzenie z dnia 5 maja 2009r. /k-321-322 akt sprawy/. Postanowienie to doręczone zostało skarżącemu dnia 18 sierpnia 2009r. /k-326/. II. W dniu 25 sierpnia 2009r. skarżący wniósł na powyższe postanowienie zażalenie, a nadto pismo zawierające wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od tegoż zażalenia /k-342-343/. Ponieważ przedmiotowe zażalenie wniesione zostało w 1 egzemplarzu /bez odpisu dla strony przeciwnej/, zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu PPF skarżący wezwany został do usunięcia tych braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie pouczono skarżącego, że nieusunięcie braku zażalenia spowoduje odrzucenie zażalenia, zaś konsekwencją niezłożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu będzie pozostawienie wniosku bez rozpoznania, a nadto doręczono mu formularz urzędowy PPF /k-344-345/. Wezwania i formularz, o których mowa, doręczono skarżącemu w dniu 18 września 2009r. /k-354/, jednak zakreślony skarżącemu termin upłynął bezskutecznie. III. Zgodnie z art.194 § 3 ppsa zażalenie powinno, w szczególności, czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, art.47 § 1 ppsa wymaga zaś, aby do pisma załączone zostały jego odpisy dla doręczenia ich stronom. Należy zauważyć, iż z art.195 § 1 ppsa wynika obowiązek doręczenia odpisu zażalenia stronom, w sprawie niniejszej – Dyrektorowi Izby Skarbowej, wobec czego brak odpisu zażalenia uniemożliwia nadanie mu prawidłowego biegu. Brak ten winien być zatem usunięty w trybie art.49 ppsa, który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej /§ 1/ oraz że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania /§ 2/. Wskazać przy tym należy, że rygorem zastrzeżonym przez ustawę na wypadek nieusunięcia braków zażalenia jest odrzucenie zażalenia – art.178 w związku z art.197 § 2 ppsa. Jak wskazano wyżej, pomimo doręczenia skarżącemu stosownego wezwania wraz z pouczeniem skarżący nie usunął braku zażalenia. Wobec tego, na podstawie art.178 w związku z art.197 § 2 ppsa należało orzec jak w pkt 1 postanowienia. IV. Art.252 § 2 ppsa stanowi, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, stosownie zaś do art.257 ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu pozostawia się bez rozpoznania. Jak wskazano wyżej, skarżący zignorował nie tylko wezwanie do usunięcia braku zażalenia, ale także wezwanie do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na wymaganym formularzu /którego druk został mu doręczony/. W tej sytuacji należało zarządzić pozostawienie wniosku bez rozpoznania na podstawie powołanego art.257 ppsa /pkt 2 postanowienia/.