I SA/Lu 285/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2009 rok p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Skarżący H. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2009 rok. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 1 kwietnia 2010 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości [...] zł - w terminie 7 dni - od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu - pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru (k.19), odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu został skarżącemu doręczony w sposób prawem przewidziany w dniu 13 kwietnia 2010 r. (przesyłkę zawierającą wezwanie odebrał skarżący osobiście). Wpis nie został uiszczony. Do Sądu wpłynęło natomiast pismo skarżącego, datowane na dzień 13 kwietnia 2010 r., z którego wynikało, że skarżący ze względu na formalizm Sądu rezygnuje z dochodzenia swoich praw przed tą instytucją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008 r. , sygn. I OSK 1829/07, LEX 335007). Zgodnie z art. 220 ( 1 i 3 ppsa Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 kwietnia 2010 r. Tym samym siedmiodniowy termin do jego uiszczenia, przysługujący skarżącemu upłynął z dniem 20 kwietnia 2010 r. Dlatego też, wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu, biorąc pod uwagę dyspozycję art. 220 ( 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji.