I SA/Lu 288/08

PostanowienieWSA w Lublinie2008-09-23

Skład orzekający: sędzia NSA Danuta Małysz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, które następuje po prawomocnym zarządzeniu o obowiązku uiszczenia tego wpisu i po pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego nie przysługuje, jeśli wezwanie to ma charakter techniczny i służy wykonaniu wcześniej prawomocnie określonego obowiązku uiszczenia wpisu, a wnioski o przyznanie prawa pomocy zostały pozostawione bez rozpoznania. W takiej sytuacji, zgodnie z przepisami PPSA, zażalenie nie jest środkiem zaskarżenia właściwym dla tego rodzaju wezwania.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego, a następnie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Po pozostawieniu wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania, skarżący zostali ponownie wezwani do uiszczenia wpisu. Na to ostatnie wezwanie wnieśli zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie M. Z. i W. Z. na wezwanie do uiszczenia wpisu z dnia 23 lipca 2008 roku.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 23 września 2008 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. i W. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia - odrzucić zażalenie M. Z. i W. Z. na wezwanie do uiszczenia wpisu z dnia 23 lipca 2008 roku. Uzasadnienie. Dnia 9 kwietnia 2008 roku M. Z. i W. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lubinie, za pośrednictwem organu podatkowego, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych Ponieważ stosownie do art.230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", od skargi pobiera się wpis, zarządzeniem z dnia 19 maja 2008 roku, zgodnie z art.220 § 1 i 3 ppsa, skarżący wezwani zostali do uiszczenia /solidarnie/ wymaganego w sprawie wpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wpisu w przepisanym terminie skarżący nie uiścili, wnieśli natomiast o zwolnienie od obowiązku jego uiszczenia. Wniosek ten nie odpowiadał wymogom wynikającym z art.252 § 2 ppsa, wobec czego każdemu ze skarżących doręczony został urzędowy formularz oraz wezwanie do jego wypełnienia i zwrotu do Sądu w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący nie złożyli wniosku, o którym mowa, na wymaganym formularzu, wobec czego zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2008 roku ich wnioski pozostawione zostały bez rozpoznania /por.: art.257 ppsa/, a następnie, po uprawomocnieniu się tego zarządzenia, wezwaniem z dnia 23 lipca 2008 roku skarżący wezwani zostali do wykonania obowiązku wynikającego z zarządzenia z dnia 19 maja 2008 roku, tj. uiszczenia wpisu /k-51-55/. Na wezwanie to skarżący wnieśli zażalenie /k-57-58, 66,67/. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Jak wskazano wyżej, zarządzenie o wysokości i obowiązku uiszczenia wpisu w sprawie niniejszej, o którym mowa w art.220 § 1 ppsa, wydane zostało dnia 19 maja 2008 roku. Na zarządzenie to przysługiwało zażalenie, o czym skarżący zostali pouczeniu, jednak nie zostało ono zaskarżone, wobec czego jest prawomocne. Natomiast wezwanie z dnia 23 lipca 2008 roku, którego dotyczy rozpatrywane obecnie zażalenie skarżących, nie jest zarządzeniem w przedmiocie kosztów sądowych, o którym mowa w art.227 ppsa. Ma ono charakter techniczny - jest wezwaniem skarżących do wykonania już uprzednio prawomocnie określonego ich obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, wobec nieuzyskania przez nich prawa pomocy. Na wezwanie takie zażalenie nie przysługuje /por.: art.227 § 1 i art.194 § 1 ppsa/. Wobec powyższego, na podstawie art.178 w związku z art.197 § 2 ppsa należało orzec jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło