I SA/Lu 290/11
PostanowienieWSA w Lublinie2011-09-12
Skład orzekający: Jarosław Harczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie prawnej można przyznać prawo pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, gdy wykazuje trudną sytuację finansową?Ratio decidendi
Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie prawnej, jeśli wykaże ona brak dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Jednakże sama trudna sytuacja finansowa, w tym zwiększone zobowiązania podatkowe, nie uzasadnia zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż opłaty sądowe są dochodem budżetu państwa i obowiązek ich ponoszenia nie jest wyłączony przez obowiązek płacenia podatków.Stan faktyczny
T. T. Sp. z o.o. w C. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu dotyczącym decyzji Dyrektora Izby Celnej w sprawie podatku od gier za pierwsze półrocze 2010 r., wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. Spółka przedstawiła dokumenty finansowe wykazujące stratę za 2010 r. oraz trudną sytuację finansową spowodowaną m.in. zmianami przepisów podatkowych i ograniczeniami w działalności gospodarczej.Rozstrzygnięcie
Odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 12 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. T. Sp. z o.o. w C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. T. Sp. z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od gier za miesiące styczeń- czerwiec 2010 r. p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.
Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPPr wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Do wniosku dołączono wyciągi z rachunków bankowych oraz bilans za 2010 r.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
W oparciu o informacje zawarte na druku PPPr referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca uprawiona jest do prowadzenia działalności związanej z grami losowymi i zakładami wzajemnymi. Kapitał zakładowy strony skarżącej wynosi [...] złotych a wartość środków trwałych [...] złotych. W roku obrotowym 2010 strona skarżąca poniosła stratę w wysokości [...] złotych. Na rachunku bankowym strony skarżącej znajduje się kwota [...] złotych. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że ubiegły rok podatkowy strona skarżąca zamknęła stratą. Podniesiono także, że w wyniku wprowadzenia nowych przepisów podatkowych z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie gier o niskiej wygranej strona skarżąca zapłaciła o ponad 200% więcej podatku, niż przed zmianą przepisów podatkowych. Dążąc do zrównoważenia kosztów zwiększenia prowadzenia działalności gospodarczej strona skarżąca przeprowadziła redukcję zatrudnienia. Źródłem kłopotów strony skarżącej jest również wstrzymanie wydawania zezwoleń na działalność gospodarczą prowadzoną przez stronę skarżącą. O pogarszaniu się kondycji finansowej strony skarżącej świadczy także to, że systematycznie zmniejsza się liczba wykorzystywanych przez stronę automatów do gry. Okoliczności te powodują, że sytuacja finansowa strony skarżącej jest obecnie trudna.
W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała zasadności swojego wniosku. Koszty sądowe niniejszego postępowania prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 6.539,00 złote (§1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjne wynoszącego w tej sprawie 3.270,00 złotych (§ 3 w zw. z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). W związku z tym, że strona skarżącą nie wnosi o dokonanie czynności skutkujących w toku postępowania sądowego ponoszeniem wydatków o zasadności jej wniosku decydować będzie wysokość opłat sądowych. Porównanie wysokości każdej z opłat sądowych składających się na koszty sądowe niniejszego postępowania (wpisów sądowych i opłat kancelaryjnych) do wysokości środków finansowych znajdujących się na rachunku bankowym strony skarżącej wskazuje, że strona skarżąca może ponieść całość kosztów sądowych niniejszego postępowania. Jednocześnie podnieść należy, że zmiana przepisów podatkowych pociągająca za sobą zwiększenie zobowiązań podatkowych i związane z tym pogorszenie się wyników finansowych osoby prawnej czy jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej nie uzasadnia zwolnienia jej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Składające się na koszty sądowe opłaty sądowe są bowiem tak samo jak podatki dochodami budżetu państwa (art. 212 § 2 p.p.s.a.). Dlatego obowiązek ponoszenia podatków nie wyklucza obowiązku ponoszenia kosztów sądowych nawet, gdy skutkiem tego będzie pogorszenie sytuacji finansowej podmiotu zobowiązanego.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło