I SA/Lu 291/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od opłat sądowych w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2010 r. p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 10 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. B. na decyzję Dyrektora Izby skarbowej w L. z dnia [..] stycznia 2013 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2010 r. Po otrzymaniu odpisu ww. wyroku wraz z uzasadnieniem skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych w całości. W złożonym na urzędowym formularzu wniosku skarżący wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe utrzymując się z emerytury w wysokości 1265 zł netto miesięcznie. Wezwany do złożenia wyjaśnień dotyczących swojej sytuacji materialnej wskazał, że z budynku mieszkalnego oraz budynków gospodarczych korzysta na podstawie ustanowionej na jego rzecz dożywotniej służebności osobistej korzystania z całego budynku mieszkalnego oraz 1/3 części budynku inwentarskiego. Oświadczył, iż sam ponosi koszty utrzymania domu oraz wszelkie koszty związane z toczącym się postępowaniem sądowym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Stosowanie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest natomiast możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W niniejszym postępowaniu skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Oceniając z tej perspektywy wniosek skarżącego, referendarz sądowy nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. W głównej mierze ocena ta spowodowana jest uznaniem, że skarżący nie wykazał w swoim wniosku, by nie był w stanie ponieść pełnych kosztów toczącego się postępowania sądowego. Na przeszkodzie przyjęciu oceny, iż wnioskodawca nie jest w stanie partycypować w kosztach postępowania, które obecnie ograniczają się do kosztów wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 751 zł, stoi ustalenie, że na etapie postępowania poprzedzającego wydanie wyroku przez tutejszy Sąd skarżący uiścił samodzielnie wpis od skargi w wysokości 1501 zł oraz opłatę kancelaryjna za odpis wyroku z uzasadnieniem w kwocie 100 zł, bez konieczności ubiegania się o zwolnienie od tych obowiązków. Skarżący - jak wskazał - poniósł również koszty postępowania związane z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wydanego orzeczenia. W tych okolicznościach oczywistym jest, iż konieczna do uiszczenia obecnie kwota wpisu od skargi kasacyjnej jest znacznie niższa niż poniesione dotychczas przez skarżącego koszty sądowe. Jednocześnie skarżący nie przywołał okoliczności wskazujących, iż w ostatnim czasie jego sytuacja majątkowa uległa istotnej zmianie. Powyższe skutkuje uznaniem, że skarżący mimo deklarowanych przez siebie niewielkich dochodów, jest w stanie znaleźć źródło poniesienia wymienionych wyżej wydatków związanych z wniesieniem skargi kasacyjnej. Na marginesie należy zaznaczyć, iż w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, przysługuje stronie skarżącej od organu, zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego (art. 203 pkt 1 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy referendarz sądowy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych.