I SA/Lu 297/13

I SA/Lu 297/13 POSTANOWIENIE Dnia 29 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odroczenia płatności zaległości podatkowej w zakresie prawa pomocy postanawia przyznać D. K. prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. I SA/Lu 297/13 UZASADNIENIE Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, kosztów sądowych. Z treści urzędowego formularza wniosku, sprzeciwu od postanowienia z dnia 3 czerwca 2013 r. oraz przedłożonych dokumentów wynika, że skarżąca nie pracuje, opiekuje się ojcem, inwalidą I grupy, z którym wspólnie prowadzi gospodarstwo domowe. Emerytura ojca stanowi jedyne źródło ich utrzymania (kwota 3.832 zł miesięcznie). Skarżąca jest współwłaścicielką do ½ części nieruchomości gruntowej, zabudowanej domem mieszkalnym, położonej w L. Dom ma powierzchnię 280 m². Jest również współwłaścicielką gospodarstwa rolnego. Gospodarstwo rolne jest nadzorowane przez kuratora, nie przynosi dochodów. Spłaca z ojcem kredyt hipoteczny oraz ponosi koszty utrzymania domu łącznie w wysokości na poziomie 2.900 zł miesięcznie. Pomieszczenia w domu nie są wynajmowane. Należy zważyć, że zgodnie z art. 245 § 1 w związku z art. 243 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym, na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w rozumieniu art. 245 § 3 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Wobec sprzeciwu skarżącej, postanowienie w kwestii przyznania prawa pomocy z dnia 3 czerwca 2013 r. utraciło moc, a wniosek o przyznanie prawa pomocy podlegał rozpoznaniu przez sąd. Tak stanowi art. 260 p.p.s.a. W przedstawionych okolicznościach faktycznych i prawnych należy stwierdzić, że skarżąca wykazała brak możliwości poniesienia kosztów sądowych w rozumieniu przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z opisu sytuacji skarżącej wynika bowiem, że pozostaje jej z ojcem kwota niespełna 1.000 zł miesięcznie na zakup koniecznej żywności, leków, środków czystości, odzieży. Zdaniem sądu, opieka nad ojcem, inwalidą I grupy, uzasadnia stan rzeczy, w którym skarżąca nie podejmuje pracy, nie uzyskuje dodatkowych środków finansowych. W tych realiach gromadzenie przez skarżącą środków finansowych na poczet wpisu od skargi, kosztów sądowych, wymuszałoby rezygnację z wydatków koniecznych dla egzystencji skarżącej z ojcem, dla leczenia ojca skarżącej, dla utrzymania domu, w którym mieszkają. Taka rezygnacja byłaby równoznaczna z uszczerbkiem koniecznego utrzymania dla skarżącej i rodziny. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji i uwzględnić wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych.