I SA/Lu 298/00

Art. 69 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny /Dz.U. nr 23 poz. 117 ze zm./ nie utożsamia daty przyjęcia zgłoszenia do procedury tranzytu z datą przyjęcia zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu, w sytuacji kiedy daty powyższe są różne. Sprawę tę rozpoznawał Naczelny Sąd Administracyjny z powodu skargi Krzysztofa J. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł w przedmiocie dopuszczenia towaru do obrotu na polskim obszarze celnym. Zaskarżoną decyzją z 20 marca 2000 r., wydaną na podstawie - m.in. - art. 58 par. 1 i art. 69 Kodeksu celnego oraz par. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997 r. w sprawie ustanowienia czasowego zakazu przywozu niektórych pojazdów samochodowych, nadwozi i podwozi do tych pojazdów /Dz.U. nr 158 poz. 1053/ Prezes GUC utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w B.-P., uznając zgłoszenie celne dokonane przez Krzysztofa J. na dokumencie SAD z 27 kwietnia 1999 r. za nieprawidłowe oraz nakazujące natychmiastowe cofnięcie za granicę samochodu ciężarowego marki Renault. W uzasadnieniu swojej decyzji organ celny drugiej instancji podał, iż 31 grudnia 1998 r. strona wprowadziła na polski obszar celny samochód ciężarowy marki Renault, który 27 kwietnia 1999 r. zgłosiła do odprawy celnej ostatecznej. Dyrektor Urzędu Celnego w B.-P. decyzją z 27 kwietnia 1999 r. uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe i nakazał cofnięcie za granicę samochodu ciężarowego marki Renault. Wskazał również, iż art. 69 Kodeksu celnego stanowi, że datą właściwą do stosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której dokonano zgłoszenia towarów, jest data przyjęcia zgłoszenia celnego przez organ celny. W sprawie organ celny przyjął zgłoszenie celne samochodu 27 kwietnia 1999 r. Mając powyższe na uwadze przyjęto, iż dzień 27 kwietnia 1999 r. jest datą właściwą do ustalenia, czy przedmiotowy samochód objęty był zakazem przywozu. Paragraf 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1997 r. w sprawie ustanowienia czasowego zakazu przywozu niektórych pojazdów samochodowych, nadwozi i podwozi do tych pojazdów stanowi, iż zakazem przywozu na polski obszar celny objęte są samochody ciężarowe, w przypadku których od roku następnego po roku produkcji upłynęło co najmniej 6 lat albo nie można ustalić roku ich produkcji. Artykuł 58 par. 1 Kodeksu celnego stanowi, że jeżeli umowy międzynarodowe lub przepisy odrębne zakazują posiadania, rozpowszechniania lub obrotu towarem, organ celny cofa natychmiast towar za granicę lub na polski obszar celny, chyba że umowy międzynarodowe lub przepisy odrębne przewidują jego przepadek albo inny sposób postępowania. Jeżeli cofnięcie towaru jest niemożliwe, organ celny może nakazać zniszczenie lub orzec przepadek towaru. Skargę na powyższą decyzję wniósł Krzysztof J. domagając się jej uchylenia i zarzucając jej dokonanie błędnych ustaleń faktycznych oraz naruszenie prawa celnego poprzez przyjęcie, że zgłoszenia celnego dokonał się wraz z wprowadzeniem samochodu ciężarowego na polski obszar celny, tj. 31 grudnia 1998 r. Naczelny Sąd Administracyjny skargę Krzysztofa J. oddalił, czyniąc w odniesieniu do zarzutów w niej zawartych następujące rozważania: Na wstępie należy podkreślić, że w aktach sprawy znajduje się dowód, iż 31 grudnia 1998 r. przedmiotowemu samochodowi nadana została procedura celna tranzytu. Zgodnie z art. 60 par. 1 Kodeksu celnego każdy towar, który ma być objęty procedurą celną, winien zostać zgłoszony do tej procedury. Strona złożyła wniosek do Urzędu Celnego w L. Oddział Celny w J. o objęcie przedmiotowego towaru procedurą tranzytu i wskazała urząd celny przeznaczenia /Oddział Celny w G./, poddając się tym samym rygorom wynikającym z procedury tranzytu. Artykuł 97 par. 1 Kodeksu celnego stanowi, że procedura tranzytu pozwala na przemieszczenie towaru z jednego do drugiego miejsca znajdującego się na polskim obszarze celnym, z tym że towary objęte tą procedurą mogą być nią objęte nie dłużej niż 14 dni, chyba że umowy międzynarodowe stanowią inaczej /par. 3 tego artykułu/. Procedura tranzytu zostaje zakończona, gdy towary i odpowiednie dokumenty zostaną przedstawione w urzędzie celnym przeznaczenia zgodnie z przepisami tej procedury /art. 98 Kodeksu celnego/. Z akt sprawy wynika, że dopiero 28 kwietnia 1999 r. strona zwróciła się do Urzędu Celnego w B.-P. Posterunek w T. składając zgłoszenie celne o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu samochodu ciężarowego Renault. W tej właśnie dacie zostało wszczęte nowe postępowanie celne w zakresie określonym w tym zgłoszeniu celnym. Z tego też względu organy celne właściwie zastosowały art. 69 Kodeksu celnego, przyjmując datę 27 kwietnia 1999 r., która w zasadzie nie jest kwestionowana przez stronę. Konsekwencją przyjęcia tej daty były określone skutki celno-prawne, mające swoje uzasadnienie w przepisach będących podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji. Lakoniczny zarzut naruszenia prawa zawarty w skardze nie pozwala sądowi na polemikę w tym zakresie. Domniemywać należy, iż strona utożsamia datę zgłoszenia do procedury tranzytu /art. 97 Kodeksu celnego/ z datą zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu /art. 84 Kodeksu celnego/. Powyższy przepis stanowi zaś, iż w zależności od daty przyjęcia zgłoszenia celnego dla każdej procedury celnej objętej Kodeksem celnym stosuje się przepisy regulujące daną procedurę. Z tych też przyczyn pogląd strony w tym zakresie nie ma uzasadnienia prawnego.