I SA/Lu 299/08

PostanowienieWSA w Lublinie2008-07-18

Skład orzekający: Referendarz sądowy Erwin Srebrny

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania, uzasadniając przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym?
Ratio decidendi
Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania, co uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Ocena sytuacji materialnej i bytowej strony wykazała, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.
Stan faktyczny
Skarżący R.J. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. Skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej od grudnia 2004 r., nie pracuje, nie posiada majątku ani rachunku bankowego. Otrzymuje alimenty, które opłaca sporadycznie z powodu braku dochodów. Żywi się w darmowych jadłodajniach i nie ponosi stałych miesięcznych wydatków z uwagi na brak stałego miejsca pobytu.
Rozstrzygnięcie
Przyznano R.J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Erwin Srebrny po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2008 r., Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. oraz odsetek od zaliczek na ten podatek - na skutek wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych; postanawia: przyznać R.J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. R.J. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z uzasadnienia złożonego na urzędowym formularzu PPF wniosku oraz z nadesłanego na wezwanie dodatkowego oświadczenia wynika, iż skarżący działalności gospodarczej nie prowadzi od grudnia 2004 r., nigdzie nie pracuje, ponadto nie posiada żadnego majątku, rachunku bankowego ani wierzytelności. Skarżący w wyniku rozwodu ma orzeczone alimenty w wysokości [...] zł, które opłaca sporadycznie z uwagi na to, iż nie osiąga dochodów. Skarżący nie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej ale żywi się w darmowych jadłodajniach. Z uwagi na to, iż skarżący nie ma stałego miejsca pobytu (pod podanym adresem jest tylko zameldowany) nie ponosi stałych miesięcznych wydatków. Referendarz sądowy rozpoznając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdził, co następuje: Zakres przyznawanego prawa pomocy określa art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa" , stanowiąc, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (§1). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§3). Wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – art. 245 § 3 ppsa. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt. 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie, o którym mowa w ww. przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Oceniając złożone oświadczenia wskazujące na obecną sytuację finansową skarżącego można przyjąć, iż wykazał on, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w tej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Biorąc pod uwagę powyższe, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ppsa w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło