I SA/Lu 299/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Erwin Srebrny po rozpoznaniu w dniu 28 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] 2008 r., Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. oraz odsetek od zaliczek na ten podatek - na skutek ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych; postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. R.J. wraz ze złożonym zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2008 r. odmawiającym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Jest to już kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w tej sprawie. Poprzedni wniosek strony o przyznanie prawa pomocy został rozpoznany postanowieniem referendarza sądowego tut. sądu z dnia 18 lipca 2008 r., na mocy którego przyznano skarżącemu w tej sprawie prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Oznacza to, iż orzeczono już w takim samym zakresie co kolejny złożony przez stronę wniosek. W związku z tym, należy podkreślić, iż strona skarżąca została już zwolniona od obowiązku uiszczenia jakichkolwiek opłat związanych z tym postępowaniem sądowoadministracyjnym bez względu na jego etap. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwana dalej "ppsa" co do zasady nie ogranicza strony co do ilości wniosków o przyznanie prawa pomocy jakie może ona składać w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W związku z tym, iż obowiązująca ustawa procesowa nie przewiduje jednak możliwości umorzenia postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości w przypadku postępowań wpadkowych (a do takich niewątpliwie należy wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w trakcie toczącego się już postępowania sądowego) jedyną możliwością załatwienia złożonego przez stronę kolejnego wniosku jest odmowa przyznania prawa pomocy. Takie rozstrzygnięcie procesowe jednak nie powoduje dla strony ujemnych następstw w postaci obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w tej sprawie. Biorąc pod uwagę powyższe, działając na art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak na wstępie.