I SA/Lu 303/15

Lublin, dnia 5 marca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania decyzji z [...] nr [...] uchylającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. pełnomocnik S. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skargę na postanowienie z dnia [... wydane w przedmiocie stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] ustalającej skarżącemu łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2013. W skardze pełnomocnik zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy S. z [...] uzasadniając, że decyzja ta jest rozstrzygnięciem podjętym w granicach sprawy będącej przedmiotem kontroli sądu w postępowaniu niniejszym. Jednocześnie podkreślił, że jej wykonanie ze względu na kwotę zobowiązania spowoduje dla strony skarżącej trudne do odwrócenie skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Na wstępie wskazać należy, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium odwoławczego z dnia [...], stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, natomiast wniosek o wstrzymanie dotyczy de facto decyzji organu I instancji, którą w niniejszej sprawie jest decyzja Wójta Gminy S. z dnia [...], ustalająca zobowiązanie łączne zobowiązanie pieniężne za 2013 r. Wobec tego, iż wniosek o wstrzymanie wykonania nie dotyczy zaskarżonego postanowienia, wyjaśnić należy, iż sąd administracyjny może orzekać o wstrzymywaniu nie tylko tych aktów, które zostały zaskarżone, ale również i tych, które zostały wydane we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a. in fine). Mając na uwadze powyższe, w pierwszej kolejności zbadać należy czy decyzja, której wstrzymania żąda pełnomocnik skarżącego (decyzja z dnia [...]), została wydana w granicach tej samej sprawy, w której toczy się niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne, tj. postępowanie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że użyte w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 p.p.s.a, regulujących zakres sądowej kontroli. Ostatni z powołanych przepisów stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga. W związku z powyższym, treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. o sygn. akt FPS 12/99 – podjętej wprawdzie na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy o NSA, jednakże zachowującej aktualność w ramach omawianej kwestii – stwierdzając, że zwrot normatywny "w granicach danej sprawy" dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego wnioskiem o wstrzymanie wykonania próbuje objąć akt administracyjny, który – w ocenie Sądu – znajduje się poza granicami tej sprawy, rozumianej w sensie materialnym. O odrębności powyżej wskazanych aktów świadczy ich odmienność przedmiotowa. Co prawda sprawy te pozostają ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednakże ze względu na odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, że tworzą one tą samą sprawę w znaczeniu materialnym. Reasumując wskazać należy, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego strona skarżąca nie wniosła odwołania w ustawowo przewidzianym terminie (por. postanowienia NSA: z dnia 14 września 2010 r. o sygn. akt II GZ 246/10, z dnia 12 czerwca 2012 r. o sygn. akt II FZ 441/12, z dnia 12 grudnia 2013 r. o sygn. akt I GZ 545/13; orzeczenia dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.