I SA/Lu 307/12

PostanowienieWSA w Lublinie2012-05-23

Skład orzekający: Sędzia WSA Małgorzata Fita

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, z jednoczesnym brakiem formalnym w postaci niepodania wartości przedmiotu zaskarżenia, mimo wezwania do uzupełnienia, powinna zostać odrzucona?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ została wniesiona po upływie ustawowego terminu, a nadto zawierała brak formalny w postaci niepodania wartości przedmiotu zaskarżenia, który nie został uzupełniony pomimo wezwania. Zgodnie z przepisami PPSA, skarga wniesiona po terminie lub zawierająca braki formalne, których nie usunięto, podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący L. S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej dotyczącą podatku od towarów i usług. Skarga została wniesiona po upływie 30-dniowego terminu od doręczenia decyzji. Ponadto, skarga zawierała brak formalny w postaci niepodania wartości przedmiotu zaskarżenia. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków i sprecyzowania wniosku o przywrócenie terminu, jednak skarżący nie zastosował się do wezwania.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 23 maja 2012 r. r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. W dniu 6 marca 2012 r. L. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] (doręczoną skarżącemu w dniu 27 stycznia 2012 r.) wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług. Do skargi dołączył wniosek o przywrócenie terminu. Wobec niejednoznacznej treści wniosku Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 6 kwietnia 2012 r. skarżący został wezwany do jednoznacznego wskazania o przywrócenie jakiego terminu wnosi pod rygorem przyjęcia, że wniosek o przywrócenie terminu dotyczy decyzji wskazanej w jego treści tj. w sprawie, której nie dotyczy niniejsza skarga. Ponadto skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania do usunięcia braku formalnego skargi oraz wskazania jakiego terminu dotyczy wniosek, skarżący odebrał osobiście 16 kwietnia 2012 r. (potwierdzenie odbioru k. 16). Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił wskazanego braku formalnego skargi i nie odpowiedział na wezwanie do sprecyzowania zakresu wniosku. W konsekwencji powyższego Sąd przyjął, zgodnie z treścią wezwania z dnia 6 kwietnia 2012 r., że wniosek o przywrócenie terminu dotyczy decyzji nie objętej zakresem niniejszego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej ppsa - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, sąd odrzuca skargę wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Natomiast art. 215 § 1 ppsa, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W sprawie niniejszej zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia, została skarżącemu doręczona w dniu 27 stycznia 2012 r., zatem przewidziany prawem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 83 § 2 ppsa, upłynął z dniem 27 lutego 2012 r. Z akt sprawy wynika, iż skarga została wniesiona, w dniu 6 marca 2012 r., a zatem z uchybieniem przewidzianego prawem terminu do jej wniesienia. Ponadto skarga zawierała brak formalny uniemożliwiający nadanie sprawie dalszego biegu polegający na nie wskazaniu wartości przedmiotu zaskarżenia, który to brak pomimo stosownego wezwania nie został w zakreślonym terminie usunięty. W związku z powyższym, uwzględniając dyspozycję art. 58 § 1 pkt 2 pkt 3 i § 3 ppsa należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło