I SA/Lu 317/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A. S. od postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 317/17 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. postanawia - odrzucić sprzeciw. Postanowieniem z 31 maja 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówił skarżącemu A. S. przyznania prawa pomocy. Postanowienie zostało doręczone do rąk skarżącego w dniu 7 czerwca 2017 r. Pismem z dnia 16 czerwca 2017 r. (data nadania pisma) strona wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia referendarza. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. W świetle art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. do czynności, o których mowa w § 1, należy w szczególności wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy (...). Stosownie do treści art. 259 § 1 P.p.s.a., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 259 § 2 P.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy zostało skarżącemu doręczone w dniu 7 czerwca 2017 r., zatem 7 dniowy termin na wniesienie sprzeciwu upłynął w dniu 14 czerwca 2017 r. Oznacza to, że sprzeciw wniesiony przez skarżącego 16 czerwca 2017 r. (data stempla pocztowego potwierdzającego datę nadania koperta k. 57 akt sądowych), został wniesiony z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Mając na uwadze powyższe, zgodnie z art. 259 § 2 P.p.s.a., sprzeciw podlegał odrzuceniu. Na zakończenia należy jeszcze wyjaśnić, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658), która zasadniczo zmieniła zasady rozpoznawania sprzeciwu od postanowienia referendarza. W wyniku tej nowelizacji wojewódzki sąd administracyjny - rozpoznając sprzeciw od orzeczenia referendarza - orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, co jednoznacznie wynika z treści art. 260 § 2 P.p.s.a., zmienionego na skutek wspomnianej wyżej nowelizacji. W myśl art. 194 § 1 P.p.s.a. natomiast zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, albo których przedmiotem są postanowienia wymienione w punktach od 1 do 10 tego przepisu. Postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu nie należy do katalogu postanowień objętych wyżej wymienioną regulacją, a tym samym jest ono niezaskarżalne.