I SA/Lu 32/18
PostanowienieWSA w Lublinie2018-01-18
Skład orzekający: Monika Kazubińska-Kręcisz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga o wznowienie postępowania sądowego, wniesiona po upływie 5-letniego terminu od uprawomocnienia się orzeczenia, może zostać uwzględniona, jeśli podstawą wznowienia są wyroki Trybunału Konstytucyjnego wydane po upływie tego terminu?Ratio decidendi
Skarga o wznowienie postępowania sądowego, wniesiona po upływie 5-letniego terminu prekluzyjnego od uprawomocnienia się orzeczenia, podlega odrzuceniu, nawet jeśli podstawą wznowienia są wyroki Trybunału Konstytucyjnego wydane po upływie tego terminu. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.Stan faktyczny
Skarżący J. A. wniósł o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 marca 2003 r., odrzucającym jego skargę na postanowienie Prezydenta Miasta L. o sprostowaniu błędu rachunkowego. Jako podstawę wznowienia wskazał wyroki Trybunału Konstytucyjnego z grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę, uznając ją za wniesioną po terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Kazubińska-Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt I SA/Lu 966/02 ze skargi J. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznego postanowienia p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w L. postanowieniem z 28 marca 2003 r., sygn. akt I SA/Lu 966/02 odrzucił skargę J. A. na postanowienie z 3 lipca 2000 r. Prezydenta Miasta L. w przedmiocie sprostowania z urzędu błędu rachunkowego.
Pismem z 3 stycznia 2018 r. J. A. wniósł o wznowienie postępowania w sprawie I SA/Lu 966/02 i "o stwierdzenie nieważności decyzji [...] z dnia [...] Jako podstawę wznowienia skarżący wskazał wyroki Trybunału Konstytucyjnego: z dnia 12 grudnia 2017 r. sygn. akt SK 13/015 opublikowany w Dz. U z 2017 r. poz. 2372 i z dnia 13 grudnia 2017 r. sygn. akt SK 48/15 opublikowany w Dz. U. z 2017 r. poz. 2432.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu, gdyż została wniesiona po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego.
Stosownie do treści art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed 1 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.".
Zgodnie z art. 278 p.p.s.a. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Stosownie natomiast do treści art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci (...).
W doktrynie jednomyślnie przyjmuje się, że wskazany w ww. przepisie 5 letni termin, liczony od daty uprawomocnienia się orzeczenia, do złożenia wniosku jest terminem prekluzyjnym (materialnym). Terminu tego nie można zatem przywrócić nawet w przypadku, gdy podstawa wznowienia zaistniała dopiero po jego upływie, np. dopiero wówczas zapadł prawomocny wyrok skazujący za popełnienie przestępstwa, czy jak w sprawie niniejszej - został wydany wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Wskazany w art. 278 p.p.s.a. 5 letni termin wyznacza zatem w sposób ostateczny granice czasowe dopuszczalności złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego, z wyjątkiem sytuacji gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Skarga złożona po upływie tego terminu, z powołanym wyżej wyjątkiem, podlega odrzuceniu, nawet jeśli została wniesiona z zachowaniem terminów procesowych wskazanych w art. 272 § 2 lub art. 277 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz B. Dauter, A.Kabat, M Niezgódka-Medek Warszawa 2016 s. 1189, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M.Romańska Warszawa 2012 s. 1159, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz J.P. Tarno, Komentarz do art. 278, LEX)
Odnosząc powyższe do stanu faktycznego sprawy stwierdzić należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że skarżący J. A. w postępowaniu sądowym prowadzonym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie w sprawie sygn. akt I SA/Lu 966/02, której wznowienia żąda, nie był ani pozbawiony możliwości działania, ani też należytej reprezentacji. Z akt sprawy I SA/Lu 966/02 wynika, że skarżący w dniu 5 marca 2003 r. odebrał osobiście zawiadomienie o terminie rozprawy, na rozprawie wyznaczonej na dzień 28 marca 2003 r. był reprezentowany przez pełnomocnika (pracownika), a odpis postanowienia z uzasadnieniem został mu doręczony do rąk własnych w dniu 20 czerwca 2003 r.
Powyższe oznacza, że w sprawie niniejszej znajduje zastosowanie 5 letni termin ograniczający możliwość skutecznego złożenia wniosku o wznowienie postępowania, o którym mowa art. 278 p.p.s.a. i który upłynął w 2008 r. Stosownie bowiem do treści art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. z 1995 r. Nr 74 poz. 368 ze zm.) obowiązującego w dacie wydania orzeczenia w sprawie I SA/Lu 966/02, o której wznowienie skarżący wnosi, orzeczenia sądu są prawomocne, z wyjątkami nie mającymi znaczenia w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271) orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło