I SA/Lu 323/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz (sprawozdawca), Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant Stażysta Małgorzata Siwiec, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 października 2009 r. sprawy ze skargi G. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości; III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz G. J. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia 3 kwietnia 2009r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania G. J., Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 30 grudnia 2008r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego. Jak podano w uzasadnieniu powyższej decyzji, po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, powołaną wyżej decyzją z dnia 30 grudnia 2008r. Naczelnik Urzędu Celnego określił G. J. zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego marki MERCEDES [...] w kwocie zł 14137,00. W odwołaniu strona wniosła o zmianę ustalonej wysokości zobowiązania podatkowego przy uwzględnieniu przedstawionych przez nią dokumentów handlowych i stanu faktycznego. Wyraziła pogląd, że zadeklarowała podatek w prawidłowej wysokości, zaś organ I instancji swoje postępowanie oparł nie na dowodach, a tylko na przesłankach wynikających z doświadczenia życiowego. Do odwołania załączyła dodatkowe dokumenty /fakturę VAT nr 12/08/2008 z 26.08.2008r. za usługę, rachunek nr FN 724/2008 z 26.08.2008r., fakturę nr 1023 z 25.04.2008r./. Rozpatrując sprawę Dyrektor Izby Celnej wskazał na wstępie, iż dnia 31 lipca 2008r. G. J. złożyła w Oddziale Celnym w L. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego dotyczącą samochodu osobowego MERCEDES [...], rok produkcji 2005, pojemność silnika 4966 cm3, z zadeklarowaną podstawą opodatkowania zł 17168,00, stawką podatku – 13,6 % oraz kwotą podatku – zł 2335,00. Wobec stwierdzenia, w wyniku porównania zadeklarowanej podstawy opodatkowania ze średnią wartością rynkową tego samochody /wynoszącą zł 168500,00 brutto według elektronicznego systemu INFO EXPERT Pojazdy Samochodowe Wartości Rynkowe maj 2008r./, że wysokość tej pierwszej odbiega znacznie od średniej wartości rynkowej, organ podatkowy wezwał podatniczkę do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie tej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej. W odpowiedzi na to wezwanie strona dostarczyła ocenę techniczną nr 2/VIII/08 z 1.08.2008r., w której jej autor – biegły sądowy określił wartość bazową brutto samochodu na kwotę zł 173500,00 /w oparciu o katalog INFO EXPERT za sierpień 2008r./, ubytek wartości na – ogółem – 59 % /w tym: uszkodzenia i braki – 35 %, nadprzebieg – 16 %, import indywidualny – 8 %/ i wartość samochodu po uwzględnieniu ubytku wartości – zł 71100,00. Następnie, po wszczęciu postępowania, wobec ustalenia, iż przedmiotowy samochód został zarejestrowany w dniu 26.08.2008r., organ I instancji zwrócił się do organu rejestracyjnego o udostępnienie kserokopii zaświadczenia o przeprowadzonych badaniach technicznych przedmiotowego samochodu osobowego, w wyniku czego pozyskał zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr 2604/2008 z 30.07.2008r. /wraz z dokumentem identyfikacyjnym pojazdu/, w którym uprawniony diagnosta stwierdził, iż pojazd spełnia wymagania techniczne określone w art.66 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym /Dz.U. z 2005r. Nr 108, poz.908/. Organ odwoławczy zauważył, iż przywołana ustawa reguluje, między innymi, warunki dopuszczenia pojazdów do ruchu po drogach publicznych i w art.66 ust.1 stanowi, że pojazd uczestniczący w ruchu ma być tak zbudowany, wyposażony i utrzymany, aby korzystanie z niego: 1/ nie zagrażało bezpieczeństwu osób nim jadących lub innych uczestników ruchu, nie naruszało porządku ruchu na drodze i nie narażało kogokolwiek na szkodę, 2/ nie zakłócało spokoju publicznego przez powodowanie hałasu przekraczającego poziom określony w przepisach szczegółowych, 3/ nie powodowało wydzielania szkodliwych substancji w stopniu przekraczającym wielkości określone w przepisach szczegółowych, 4/ nie powodowało niszczenia drogi, 5/ zapewniało dostateczne pole widzenia kierowcy oraz łatwe, wygodne i pewne posługiwanie się urządzeniami do kierowania, hamowania, sygnalizacji i oświetlenia drogi przy równoczesnym jej obserwowaniu, 6/ nie powodowało zakłóceń radioelektrycznych w stopniu przekraczającym wielkości określone w przepisach szczegółowych, zaś w art.83 ust.1 pkt 1 lit.a/ - że badanie techniczne jest przeprowadzane na koszt właściciela pojazdu, przez podstawową stację kontroli pojazdów - w zakresie sprawdzenia oraz oceny prawidłowości działania poszczególnych zespołów i układów pojazdu, w szczególności pod względem bezpieczeństwa jazdy i ochrony środowiska. Nadto z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach /Dz.U. z 2005r. Nr 155, poz.1303/ wynika, iż badania techniczne polegają na sprawdzeniu, czy pojazd odpowiada warunkom technicznym określonym w powołanej wyżej ustawie, rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia /Dz.U. z 2003 r. Nr 32, poz.262/ oraz w przepisach o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych, jeżeli pojazd jest przystosowany do przewozu tych towarów /§ 1/, oraz że w przypadku, gdy wynik badania technicznego jest pozytywny, uprawniony diagnosta zgodnie z art.82 powołanej ustawy zamieszcza odpowiedni wpis w dowodzie rejestracyjnym pojazdu, a w przypadku pojazdu niezarejestrowanego wystawia zaświadczenie o pozytywnym wyniku badania technicznego /§ 12 ust.1/. Organ II instancji podkreślił, jako istotne, iż ocena techniczna nr 2/VIII/08 z 1.08.2008r., wykonana już po przeprowadzonych badaniach diagnostycznych, w opisie ujmuje brak drzwi przednich i tylnych, 2 foteli przednich i kanapy tylnej, pasów bezpieczeństwa, wykładziny podłogowej, konsoli z kompletem zegarów, komputera i nawigacji, lamp tylnych zespolonych. W ocenie tej brak jest informacji, iż stwierdzone braki i uszkodzenia dotyczą stanu pojazdu na dzień inny niż dzień sporządzenia wyceny. Natomiast przesłuchany w charakterze świadka M. S., który jako uprawniony diagnosta parafował swoim podpisem zaświadczenia o przeprowadzonych badaniach technicznych przedmiotowego samochodu z 30.07.2008r. i z 1.08.2008r. zeznał, iż w dniu 30 lipca 2008r. zostało przeprowadzone badanie techniczne tego samochodu z wynikiem pozytywnym i wydane zostało zaświadczenie nr 2604/2008 z dokumentem identyfikacyjnym pojazdu i zapisem w polu uwagi: badanie dodatkowe pojazdu uszkodzonego, co – według świadka - świadczy o tym, że pojazd został sprowadzony z zagranicy jako uszkodzony i na moment badania diagnostycznego był już sprawny technicznie. Świadek dodał, że pamięta, iż pojazd został przywieziony na lawecie przez właściciela zakładu blacharskiego i po badaniu miał być jeszcze przewieziony do jego warsztatu, ponieważ wymagał dodatkowych napraw estetycznych. Świadek zeznał także, że 1.08.2008r. wydano kolejne zaświadczenie /nr 2644/2008/ z odniesieniem się tylko do roku produkcji pojazdu, pojemności i mocy silnika, bez określania stanu technicznego pojazdu, z uwagi na to, że "samochód miał być poddany wycenie przez rzeczoznawcę w stanie, w jakim został sprowadzony z zagranicy". Oceniając powyższe organ odwoławczy stwierdził, że na dzień 1 sierpnia 2008r., tj. na dzień wykonania oceny technicznej, samochód MERCEDES [...], którego opodatkowania sprawa dotyczy, został zdekompletowany w celu zaniżenia jego wartości na potrzeby przedłożenia w organie podatkowym. Nie jest bowiem możliwe, aby uznany został za spełniający wymagania techniczne określone w art.66 ustawy Prawo o ruchu drogowym pojazd, który nie posiada drzwi przednich i tylnych, foteli, pasów bezpieczeństwa, lamp zespolonych i którego przednia szyba jest pęknięta - pojazd opisany w ocenie technicznej nr 2/VIII/08 z 1.08.2008r. nie mógłby zapewnić dostatecznego pola widzenia kierowcy oraz łatwego, wygodnego i pewnego posługiwania się urządzeniami do kierowania, hamowania, sygnalizacji i oświetlenia drogi przy równoczesnym jej obserwowaniu. Jednocześnie z analizy powołanych wyżej dokumentów wynika, że samochód, który w dniu 30 lipca 2008r. spełniał wymagania techniczne zawarte w ustawie Prawo o ruchu drogowym, w dniu 1 sierpnia 2008r. stał się samochodem bez kompletnych drzwi przednich tylnych, bez przednich foteli, bez kanapy tylnej oraz pasów bezpieczeństwa. Organ zauważył przy tym, że przedmiotowy samochód został wprowadzony przez stronę na terytorium Polski w dniu 28 lipca 2008r., biorąc zaś pod uwagę krótki odstęp czasu między tą datą i datą przeprowadzonych badań diagnostycznych, a także doświadczenie życiowe, należy stwierdzić, iż pojazd został wprowadzony do Polski w stanie umożliwiającym dopuszczenie do ruchu. Stąd za niewiarygodne organ uznał twierdzenie odwołania, iż przedmiotowy samochód został tylko prowizorycznie i pobieżnie zmontowany w celu przeprowadzenia identyfikacji, a nadto stwierdził, że załączone do odwołania materiały dowodowe nie mają istotnego znaczenia dla sprawy i nie potwierdzają, iż "rzetelny remont i naprawa pojazdu zajęły jeszcze wiele dni", jak stwierdziła strona w odwołaniu. Zdaniem organu II instancji, mając na uwadze cały materiał dowodowy zasadnym było pominięcie wartości pojazdu określonej w ocenie technicznej nr 2/VIII/08 i przyjęcie do wyliczenia wysokości zobowiązania średniej wartości wynikającej z katalogu INFO EKSPERT Pojazdy Samochodowe Wartości Rynkowe, lipiec 2008r. /wersja elektroniczna/ w oparciu o art.82a pkt 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym /Dz.U. Nr 29, poz.257 ze zm./, który stanowi, że średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. Organ odwoławczy wyraził pogląd, że organ I instancji zgromadził wystarczający dla rozstrzygnięcia sprawy materiał dowodowy, fakty zbadał wszechstronnie, dowody ocenił pod kątem ich znaczenia i wartości dla toczącej się sprawy nie naruszając przy tym art.191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa /Dz.U. Nr 8 z 2005r., poz.60 ze zm./. Na powyższą decyzję G. J. wniosła skargę żądając uchylenia tej decyzji jako naruszającej art.10 ust.1, art.2 pkt 11, art.80 ust.3 pkt 3, art.82 ust.3 i 5 ustawy o podatku akcyzowym oraz art.8 § 1, art.12 § 1, art.75 § 1, art.76 § 1, art.77 § 1 i art.85 § 1 kpa. W uzasadnieniu skargi strona przedstawiła przebieg postępowania, a następnie stwierdziła, że organy podatkowe bezpodstawnie podważyły przedstawione przez nią dokumenty handlowe, zwracając przy tym uwagę, że nie kwestionowały ich celne organy niemieckie, podtrzymała twierdzenie, że ocena techniczna nr 2/VIII/08 odzwierciedla stan samochodu z chwili sprowadzenia go do Polski, zaś jego prowizoryczne zmontowanie w dniu 30 lipca 2008r. miało na celu umożliwienie jego identyfikacji w związku z koniecznością dostarczenia do urzędu celnego badania technicznego, wyjaśniła, że przedmiotowy pojazd był samochodem odzyskanym /w USA/ z kradzieży i miał rozgrabione wnętrze oraz część wyposażenia zewnętrznego. Zarzuciła, że wydając decyzję organy podatkowe nie oparły ich na dowodach zgromadzonych w sprawie, z których niektóre zostały całkowicie pominięte, nie przeprowadziły innych dostępnych im dowodów /jak dowód z zeznań świadków, np. mechanika, który naprawiał samochód oraz oględziny pojazdu/. Ponadto wyraziła pogląd, iż skoro przeniesienie własności nastąpiło na terytorium USA, to w sprawie nie miało miejsca nabycie wewnątrzwspólnotowe, lecz import pojazdu. Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Zwrócił nadto uwagę, że w sprawie nie miały zastosowania przepisy kpa, a także, że samochód nabyty na terytorium USA został dostarczony do Niemiec, co stanowiło import towaru. W Niemczech dopuszczono pojazd do obrotu na obszarze Unii Europejskiej, przez co zyskał on status towaru wspólnotowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem /art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm. oraz art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ stwierdzić na wstępie należy, że nie są uzasadnione zarzuty skargi związane z twierdzeniem, że skarżąca nie dokonała wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu, którego opodatkowanie podatkiem akcyzowym jest przedmiotem rozstrzygnięć organów podatkowych w niniejszej sprawie, ale importu tego samochodu. Definiując pojęcia użyte w ustawie o podatku akcyzowym jej art.2 wyjaśniał, iż import oznacza przywóz wyrobów akcyzowych z terytoriów państw trzecich na terytorium kraju /pkt 9/, zaś nabycie wewnątrzwspólnotowe - przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju /pkt 11/, ponadto zaś terytorium kraju oznacza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej /pkt 4/, terytorium państwa członkowskiego - terytorium państwa członkowskiego Wspólnoty Europejskiej, które według prawa Wspólnoty jest traktowane jako terytorium tego państwa członkowskiego dla celów stosowania przepisów dotyczących wyrobów akcyzowych zharmonizowanych, z wyłączeniem terytorium kraju /pkt 5/, terytorium Wspólnoty Europejskiej - terytorium kraju, jak również terytoria państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej /pkt 6/, a terytorium państwa trzeciego - terytorium inne niż terytorium kraju i terytorium państwa członkowskiego /pkt 7/. Jak wskazano wyżej, w sprawie nie jest sporne, iż samochód marki MERCEDES [...], nabyty przez skarżącą na terytorium USA, tj. państwa trzeciego, przetransportowany został przez nią /na jej zlecenie/ na terytorium Niemiec i tam pobrano należne z tytułu importu cło i opłaty oraz dopuszczono pojazd do swobodnego obrotu. W ten sposób uzyskał on status towaru wspólnotowego /por.: art.24 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską oraz art.79 rozporządzenia Rady /EWG/ nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny – Dz.U. UE. L 92.302.1, Dz.U. UE-sp. 02-4-307 ze zm./. Nie jest też sporne, że następnie, w dniu 28 lipca 2008r., samochód ten przemieszczony został z terytorium Niemiec, tj. państwa członkowskiego, na terytorium Polski. Pojazd ten nie został zatem przywieziony do Polski z terytorium państwa trzeciego, lecz przemieszczony został z terytorium państwa członkowskiego, gdzie był dopuszczony do swobodnego obrotu, co odpowiada przywołanej wyżej definicji wewnątrzwspólnotowego nabycia. Wewnątrzwspólnotowe nabycie samochodu osobowego niezarejestrowanego w kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym podlega opodatkowaniu akcyzą /por.: art.4 ust.1 pkt 5 i art.80 ust.1 ustawy o podatku akcyzowym/, przy czym podatnikiem jest podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego /art.80 ust.2 pkt 2 powołanej ustawy/, a obowiązek podatkowy powstaje z chwilą nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym /art.80 ust.3 pkt 3 tej ustawy/. Przedmiotowy podatek rozliczany jest w ramach samoobliczenia /por.: art.81 ust.1 powołanej ustawy/, a podstawą opodatkowania jest, w zasadzie, kwota, jaką nabywca jest obowiązany zapłacić /art.82 ust.3 tej ustawy/. Jednak zgodnie z art.82a ustawy o podatku akcyzowym, jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży na terytorium kraju albo nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego /ust.1/, w razie zaś nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania /ust.2/, przy czym średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy /ust.4/. W świetle brzmienia art.82a ustawy o podatku akcyzowym nie może budzić wątpliwości, że dla jego prawidłowego zastosowania konieczne jest, w szczególności, dokonanie rzetelnej weryfikacji przyczyn wskazanych przez stronę dla wykazania, że podstawa opodatkowania podana przez nią w złożonej deklaracji znajduje uzasadnienie, w tym - w stanie sprawy niniejszej - ustalenie stanu technicznego nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu. Czynności, o których mowa, winny być przeprowadzone w ramach postępowania podatkowego, którego reguły określają przepisy ordynacji podatkowej /por.: art.1 pkt 3 tej ustawy/, nie zaś przepisy kpa. Nie zmienia to jednak faktu, że przy dokonywaniu przedmiotowych ustaleń organy podatkowe obowiązane są podjąć wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego /art.122/, przy wykorzystaniu jako dowodu wszystkiego, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem /art.180 § 1/, zebrać cały materiał dowodowy oraz w sposób wyczerpujący go rozpatrzyć /art.187 § 1/, oceniając na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona /art.191/, a wnioski i ustalenia obowiązane są przedstawić w uzasadnieniu faktycznym decyzji, które winno zawierać w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności /art.210 § 4/. Sąd administracyjny nie jest zaś związany zarzutami skargi ani powołaną w niej podstawą prawną /por.: art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Decyzja zaskarżona w sprawie niniejszej wydana została z mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem wskazanych przepisów postępowania podatkowego. Odmawiając wiarygodności twierdzeniom strony co do rzeczywistego stanu samochodu w dacie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia organy podatkowe oparły się wyłącznie na konfrontacji treści zaświadczenia o przeprowadzonych badaniach technicznych nr 2604/2008 z 30.07.2008r. oraz oceny technicznej nr 2/VIII/08, z 1.08.2008r., z której wyciągnęły wniosek, że samochód został zdekompletowany w celu zaniżenia jego wartości na potrzeby przedłożenia w organie podatkowym. Jednakże, nie kwestionując, że - wobec niespornych okoliczności sporządzenia oceny nr 2/VIII/08 /zmontowanie, a następnie – dla celów tej oceny - rozmontowanie samochodu/ - nie jest ona wiarygodnym dowodem co do stanu technicznego samochodu w dacie jego przemieszczenia na terytorium kraju, ustalenie organów, iż samochód był sprawny technicznie i nadawał się do dopuszczenia do ruchu, uznać należy za dowolne. Z całkowicie przez nie pominiętego dowodu w postaci faktury nabycia samochodu wynika bowiem jednoznacznie, że nie był on kompletny, nie posiadał kompletnego wnętrza /ang.: "Car is incomplete!!! Car doesn’t have interior"/, nie był sprawny technicznie, był samochodem odzyskanym po kradzieży, tak, jak to twierdziła strona /k-44 i 54 akt administracyjnych/. Nadto zaś z zeznań świadka M. S., autora zaświadczenia nr 2604/2008, wynika, iż badany przez niego samochód został sprowadzony z zagranicy jako uszkodzony /"i na moment badania diagnostycznego był już sprawny technicznie"/ oraz że wiedział on, iż w dacie badania pojazd ten nie był w takim stanie, w jakim został sprowadzony, co również organy pominęły. W tej sytuacji za co najmniej przedwczesną uznać należy ocenę, iż bez znaczenia dla sprawy są dowody z dokumentów zaoferowane przez stronę przy odwołaniu, jak faktura nabycia używanych części zamiennych do wnętrza samochodu MERCEDES czy faktura za montaż podzespołów i instalacji elektrycznej. W razie dalszych wątpliwości organ mógł przesłuchać w charakterze świadka osobę, która dokonywała naprawy samochodu lub właściciela warsztatu samochodowego, czego jednak nie uczynił. Rozpatrując sprawę ponownie organ ustali z zachowaniem powołanych wyżej przepisów, jaki był rzeczywisty stan techniczny samochodu nabytego wewnątrzwspólnotowo przez skarżącą w dniu dokonania tej czynności. W tym celu, jeżeli uzna to za konieczne, stosownie uzupełni materiał dowodowy oraz rozpatrzy cały zebrany materiał dowodowy, a jego ocenę oraz dokonane na jego podstawie ustalenia przedstawi w uzasadnieniu wydanej decyzji. Wyjaśni też, jaki wpływ mają dokonane w omawianym przedmiocie ustalenia na wynik sprawy, tj. wymiar podatku. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c/ ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylono zaskarżoną decyzję, zaś na podstawie art.152 tej ustawy orzeczono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art.200 i art.205 § 1 powołanej ustawy.