I SA/Lu 324/11

Lublin, dnia 29 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości w 2007 r. w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 8 czerwca 2011 r. M. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, że miesięczny dochód jego pięcioosobowej rodziny wynosi [...] koszty utrzymania domu stanowią kwotę [...], a inne wydatki w tym koszty kredytów wynoszą [...]. Wyjaśnił także, że podjął się budowy domu i w związku z tym poniósł już określone wydatki, związane z uporządkowaniem i przygotowaniem działki, zakupieniem projektu domu i uzyskaniem pozwolenia na budowę, a w najbliższej przyszłości (czerwiec-lipiec) musi jeszcze ponieść koszty pomiarów usytuowania budynku, wykonania fundamentów i ogrodzenia działki. Skarżący podniósł, że wydał już wszystkie oszczędności, a bieżące dochody pokrywają jedynie niezbędne koszty utrzymania. W związku z powyższym w chwili obecnej zapłata kwoty [...] wynikającej z zaskarżonej decyzji wraz z odsetkami i kosztami egzekucji stanowi dla podatnika problem. Argumentował, że we wskazanych okolicznościach rozpoczęcie budowy domu uzasadnia uznanie jego sytuacji za nadzwyczajną. W tym kontekście zwracał uwagę, że koszty dotyczące rozpoczętej inwestycji są znaczne i muszą być ponoszone w uzasadnionej względami technologicznymi kolejności. Podkreślił, że rozpoczęcie budowy wiąże się z zawarciem umów z wykonawcami robót, a co za tym idzie przyjęciem określonego harmonogramu prac, którego zmiana ze względu na brak pieniędzy jest niemożliwa, gdyż de facto łączyłoby się z utratą pozyskanych wykonawców, co z kolei doprowadziłoby do odłożenia w czasie prac budowlanych. W konsekwencji powstałaby, w ocenie skarżącego "szkoda majątkowa nie do odwrócenia w przyszłości". Podsumowując skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji w przedstawionych okolicznościach faktycznych mogłoby spowodować poważne konsekwencje finansowe dla jego rodziny, co czyni zasadnym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści art. 61 § 3 p.p.s.a wynika obowiązek wykazania przez wnioskującego okoliczności uprawdopodobniających istnienie wskazanych przesłanek, związanych z wykonaniem zaskarżonego aktu. Wnioskujący winien wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że na skutek wykonania decyzji grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku jej realizacji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. W ocenie sądu, składający wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wykazał istnienia żadnej z wymienionych przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji. Wskazana przez skarżącego okoliczność w postaci rozpoczęcia budowy domu, nie może być przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z treści wniosku wynika, że skarżący podjął jak sam mówi "trud budowy domu" jednak ze wskazanych wydatków, zarówno już dokonanych jak i planowanych w najbliższej przyszłości (czerwiec-lipiec) wynika, że inwestycja ta jest obecnie na wstępnym etapie tj. przygotowanie działki i przystąpienie do budowy fundamentów. W związku z powyższym stwierdzić należy, że o ile zgodzić się można z argumentacją skarżącego, że ewentualne egzekwowanie należności wynikającej z zaskarżonej decyzji wraz z należnymi odsetkami i kosztami egzekucji może wpłynąć na opóźnienie procesu budowy, o tyle trudno uznać, że powyższe spowoduje "szkodę majątkową nie do naprawienia w przyszłości". Ponadto wskazać należy, że za stwierdzeniem braku istnienia w sprawie niniejszej ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, przemawia zestawienie kwoty należności wynikającej z zaskarżonej decyzji [...] z kwotą już poczynionych oraz planowanych w najbliższej przyszłości wydatków wskazanych we wniosku [...]. Podkreślić należy, że nie można uznać za okoliczność uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, samego obowiązku zapłaty określonego zobowiązania podatkowego. Zapłata podatku nie może być bowiem utożsamiana ze szkodą (por. postanowienie NSA z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt: I GZ 292/10). Zobowiązanie podatkowe ma bowiem charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki jego wykonania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w ordynacji podatkowej (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 21 lipca 2010 r. sygn. akt: I SA/Bk 289/10, także postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt: I FSK 547/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro zatem sam fakt uregulowania zobowiązania podatkowego nie może być postrzegany jako szkoda i ze swej natury jest okolicznością odwracalną, nie może stanowić przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Ponadto ze zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego nie wynika, aby mogła zaistnieć inna konsekwencja wykonania zaskarżonej decyzji, jak tylko zmniejszenie stanu aktywów majątku skarżącego, co jest naturalnym następstwem uiszczenia danin publicznych. Skarżący nie wykazał przy tym, istnienia realnego zagrożenia dla normalnej egzystencji jego rodziny. Z przedstawionych danych wynika bowiem, że dochód gospodarstwa domowego skarżącego wynosi [...] a koszty miesięcznego utrzymania wraz z innymi stałymi wydatkami (kredytami) stanowią kwotę [...]. W ocenie Sądu, z przedstawionych przez skarżącego argumentów nie wynika zatem, aby w aktualnej sytuacji egzekwowanie należności pieniężnych mogło wywołać skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe oraz na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.