I SA/Lu 333/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności dla gospodarstwa niskotowarowego postanawia - przywrócić K. O. termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadnienie. Jak wynika z akt sprawy, wyrokiem z dnia 9 listopada 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę K. O. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...], w przedmiocie płatności dla gospodarstwa niskotowarowego. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu, na jego wniosek, w dniu 17 grudnia 2010r. Jednocześnie w dniu 6 grudnia 2010r. skarżący wniósł wniosek, na formularzu urzędowym PPF, o przyznanie mu prawa pomocy przez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 grudnia 2010r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy, a następnie, po wniesieniu sprzeciwu, postanowieniem z dnia 28 stycznia 2011r. również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił stronie przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 10 marca 2011r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe postanowienie sądu I instancji. Odpis tego postanowienia przesłany został skarżącemu przy piśmie z dnia 4 kwietnia 2011r. W dniu 11 kwietnia 2011r. do akt sprawy złożone zostało pełnomocnictwo do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie niniejszej, udzielone przez skarżącego adw. X. Y., który, działając w imieniu skarżącego, dnia 14 kwietnia 2011r. wniósł skargę kasacyjną (stosownie opłaconą) wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu przedstawiono tok czynności w sprawie oraz podniesiono, że dopiero postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego definitywnie i ostatecznie zamknęło skarżącemu drogę do skorzystania z prawa pomocy. Niezwłocznie po powzięciu wiadomości o tym rozstrzygnięciu, co nastąpiło w dniu 7 kwietnia 2011r., skarżący udzielił pełnomocnictwa wybranemu pełnomocnikowi profesjonalnemu, który – po zapoznaniu się z aktami sprawy – sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarżący nie ponosi zatem winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art.177 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skoro zatem, jak wskazano wyżej, skarżącemu odpis wyroku z uzasadnieniem doręczony został dnia 17 grudnia 2010r., to termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął dla niego w dniu 18 stycznia 2011r., zaś wniesienie skargi kasacyjnej w dniu 14 kwietnia 2011r. nastąpiło niewątpliwie z uchybieniem ustawowego terminu. Art. 85 p.p.s.a. stanowi, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednocześnie jednak, stosownie do art.86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art.87 § 1 p.p.s.a.), w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art.87 § 2 p.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art.87 § 4 p.p.s.a.). Zdaniem sądu, w przedstawionych wyżej okolicznościach zachodzą podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zwłaszcza zaś należy stwierdzić, że skarżącemu nie można przypisać winy w uchybieniu tego terminu. Nie można bowiem, co do zasady, potraktować jako zawinienia skorzystania przez skarżącego z przysługującego mu z mocy ustawy prawa ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, w szczególności przez ustanowienie adwokata, gdy skarga kasacyjna sporządzona być musi przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego – art.175 § 1 i § 3 pkt 1 p.p.s.a.). Niezwłocznie zaś po uzyskaniu prawomocnego rozstrzygnięcia o odmowie przyznania prawa pomocy skarżący podjął czynności w celu udzielenia pełnomocnictwa wybranemu adwokatowi, który, również niezwłocznie, wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art.86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.