I SA/Lu 339/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na 2009 r. postanawia: pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W toku postępowania sądowoadministracyjnego J. P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k. 18-19). Z treści wniosku wynikało, iż skarżący posiada na utrzymaniu żonę i troje dzieci, jest właścicielem nieruchomości w postaci domu i gruntów rolnych, posiada ciągnik rolniczy, a jedynym dochodem, z którego utrzymuje się rodzina jest zasiłek rodzinny wypłacany żonie – S. P. w wysokości 500 zł miesięcznie. Ponadto wnioskodawca wskazał, iż ponosi wydatki na leki w wysokości 200 zł, a także na leczenie rehabilitacyjne córki A. nie podając przy tym kwot tego leczenia. Następnie J. P. został wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez wypełnienie nieuzupełnionych rubryk wniosku tj. czy posiada mieszkanie, czy posiada zasoby pieniężne oraz jaki jest stan majątkowy osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Jednocześnie skarżący został pouczony, iż niewypełnienie wskazanych rubryk spowoduje pozostawienie jego wniosku bez rozpoznania. Ponadto strona została wezwana do złożenia zaświadczenia o wielkości posiadanego gospodarstwa rolnego oraz oświadczenia, w jakiej wysokości ponosi stałe miesięczne wydatki związane z koniecznym utrzymaniem swoim i rodziny. W wykonaniu powyższego wezwania J. P. uzupełnił wniosek jedynie częściowo podając w części dotyczącej stanu majątkowego członków rodziny, iż posiada dwudziestoletni samochód osobowy Seat. Powtórzył także, iż ponosi duże wydatki związane z rehabilitacją córki A. bez podania konkretnych kwot. Zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2010 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Lublinie pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. W uzasadnieniu referendarz sądowy wskazał, iż pomimo wezwania strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, co przesądziło o konieczności takiego rozstrzygnięcia. Na powyższe zarządzenie J. P. wniósł sprzeciw wskazując w jego treści, iż pozostawienie wniosku bez rozpoznania było błędne i krzywdzące. W ocenie skarżącego usunął on wszystkie braki wniosku, wskazał jakie posiada dochody i jakie ponosi wydatki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniesienie sprzeciwu przez stronę powoduje, na mocy art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., iż zaskarżone zarządzenie traci moc, a Sąd na nowo rozpoznaje wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy może zostać przyznane w zakresie całkowitym gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Co istotne z mocy art. 252 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach (...). Przepis ten określa warunki formalne jakie musi spełniać wniosek by mógł zostać rozpoznany. Skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych w zakreślonym terminie jest pozostawieni wniosku bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, J. P. nie wypełnił w całości wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nieuzupełnioną pozostawil rubrykę 7.1 w części dotyczącej mieszkania, rubrykę 7.2.1 dotyczącą posiadanych zasobów pieniężnych (oszczędności) oraz rubrykę 8., w której wpisuje się informacje o stanie majątkowych osób pozostających z wnioskodawcą we wspólnym gospodarstwie domowym. Z wezwania jakie zostało doręczone wnioskodawcy jasno wynikało jakie braki powinny były zostać uzupełnione. Należy dodać, iż nawet z pouczenia (pkt. 3) jakie znajduje się na wniosku, a z którym wnioskodawca mógł i powinien się zapoznać wynikało, iż "każdą rubrykę niezacieniowaną należy wypełnić albo skreślić". Mimo to, J. P. nie wypełnił wezwania wbrew temu, co twierdzi. Nie wskazał bowiem, czy posiada mieszkanie oraz zasoby pieniężne. Fakt ten przesądza, iż wniosek należy pozostawić bez rozpoznania zgodnie z treścią art. 257 p.p.s.a. Nie jest przy tym istotne, iż wnioskodawca podał jakie uzyskuje dochody czy ponosi wydatki, gdyż te informacje zostały zawarte w pierwotnym wniosku, a wezwanie miało na celu jedynie doprecyzowanie i uzupełnienie podanych okoliczności. Sąd podkreśla, iż o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania zadecydowało niepodanie przez J. P. informacji o posiadaniu mieszkania i zasobów pieniężnych. W świetle powyższych rozważań sąd orzekł jak na wstępie.