I SA/Lu 339/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na 2009 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 16 marca 2010 r. J. P. zwany dalej skarżącym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] wydaną w przedmiocie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na 2009 r. Pismem z dnia 26 kwietnia 2010 r. skarżący wniósł o przyznanie prawo pomocy. Postanowieniem z dnia 14 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 sierpnia 2010 r. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tutejszego Sądu, z dnia 5 października 2010 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 11 października 2010 r. (k. 68). W związku z powyższym, termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 18 października 2010 r. Pomimo upływu zakreślonego, siedmiodniowego terminu wpis od skargi nie został uiszczony. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 220 § 3 cytowanej ustawy, należało orzec jak w sentencji.