I SA/Lu 35/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz, Sędziowie WSA Halina Chitrosz (spr.), NSA Anna Kwiatek, Protokolant st.insp. Wiesława Wojtal, po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] Oddział w L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za lata 2001 i 2002. p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie; 2. zwrócić na rzecz Stowarzyszenia [...] Oddział w L. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę 100 zł /sto złotych/ tytułem połowy uiszczonego wpisu. W dniu 23 grudnia 2004r. Stowarzyszenie [...] Oddział w L. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 września 2004r., Nr [...] uchylającą w całości decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 kwietnia 2004 r., Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za lata 2001-2002 w łącznej kwocie 118.303,00zł i umarzającą postępowanie w sprawie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Pismem procesowym z dnia 18 kwietnia 2005 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm./, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, co daje podstawę do umorzenia postępowania, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji. Orzeczenie w zakresie zwrotu stronie skarżącej połowy uiszczonego wpisu od skargi oparto na przepisie art. 232 § 1 pkt 2 w/w ustawy.