I SA/Lu 35/06
PostanowienieWSA w Lublinie2006-02-28
Skład orzekający: Ewa Gdulewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie stanowiska wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym, od którego nie przysługuje zażalenie, podlega kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie stanowiska wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym, od którego zgodnie z art. 83c ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych nie przysługuje zażalenie, nie podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 PPSA. W związku z tym skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
J. Z. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Gdulewicz po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej p o s t a n a w i a - odrzucić skargę.
W dniu 10 stycznia 2006 r. do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga J. Z. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział [...] z dnia [...] Nr [...] znak: [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Z treści art. 3 § 2 pkt 3 jasno wynika, że w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego .podlegają postanowienia, na które służy zażalenie.
Co do zasady, na postanowienie wspt1lwie stanowiska wierzyciela, a takim jest postanowienie będące przedmiotem skargi w sprawie niniejszej, stronie przysługuje zażalenie (art. 34 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedno Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Wyjątek od tej reguły przewiduje jednak art. 83c ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
Przepis art. 83c ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych stanowi bowiem, że od wydanych w trakcie postępowania egzekucyjnego postanowień Zakładu w sprawie stanowiska wierzyciela zażalenie nie przysługuje.
Skoro zatem zaskarżone postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział [...] z dnia [...] w sprawie stanowiska wierzyciela nie jest postanowieniem mieszczącym się w dyspozycji art. 3 § 2 pkt 3 ustawy o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, to uznać należało, iż nie podlega ono tym samym kontroli wykonywanej przez sąd administracyjny.
W tej sytuacji wniesienie skargi należało uznać za niedopuszczalne, a samą skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odrzucić.
Powołane przepisy
art. 3 § 2 ustawyart. 3 § 2 pkt 3art. 34 § 2 ustawyart. 83c ust. 2 ustawyart. 3 § 2 pkt 3 ustawyart. 58 § 1 pkt 6 ustawy
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło